Pętla D

Pętla D (ang. D-loop lub Displacement loop) – struktura powstała na skutek odsunięcia jednej z nici dwuniciowego DNA podczas rekombinacji genetycznej.

W organizacji mitochondrialnego DNA (mtDNA) pętla D jest obszarem, w którym zachodzi inicjacja transkrypcji. Obszar ten ma w sobie dwa mniejsze obszary hiperzmienne, które są odmienne u różnych osób. Nici DNA nazywane są H (ang. heavy – ciężka) oraz L (ang. light – lekka)[1]. Na nici H zapisana jest informacja o sekwencji 12 białek i 14 tRNA, na nici L – o sekwencji 1 białka i 8 tRNA.

Obszar ten ma wielkość 1274 pz. Wydaje się on być najszybciej ewoluującą częścią mtDNA.

Przypisy

  1. ↑ Anna Koseniuk, Agnieszka Szumiec, Dominika Rubiś, Anna Radko, Różnice w budowie i funkcjonowaniu genomu mitochondrialnego i jądrowego, „Wiadomości Zootechniczne”, 53 (2), 2015, s. 98–102 [dostęp 2025-08-30].

Bibliografia

  • Jerzy Bal (red.), Biologia molekularna w medycynie. Elementy genetyki klinicznej, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007, ISBN 978-83-01-14703-7.

Zobacz też

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.