p-Fenylenodiamina
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
benzeno-1,4-diamina |
| Inne nazwy i oznaczenia |
| PPD, 1,4-fenylenodiamina, 1,4-diaminobenzen, 1,4-benzenodiamina, fenylenodiamina |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór Hilla |
C6H8N2 |
| Inne wzory |
H2N−C6H4−NH2 |
| Masa molowa |
108,14 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
106-50-3 |
| PubChem |
7814 |
| DrugBank |
DB14141 |
|
|
| InChI |
InChI=1S/C6H8N2/c7-5-1-2-6(8)4-3-5/h1-4H,7-8H2
|
| InChIKey |
CBCKQZAAMUWICA-UHFFFAOYSA-N
|
|
|
|
| Niebezpieczeństwa |
Globalnie zharmonizowany system
klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[3] |
|
|
| Zwroty H |
H301, H311, H317, H319, H331, H370, H410 |
| Zwroty P |
P260, P273, P280, P301+P310, P305+P351+P338, P311 |
|
| Temperatura zapłonu |
110 °C (zamknięty tygiel)[1] |
| Numer RTECS |
SS8050000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 80 mg/kg (szczur, doustnie)[1] |
|
| Podobne związki |
| Podobne związki |
o-fenylenodiamina, m-fenylenodiamina, anilina |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
p-Fenylenodiamina, PPD – organiczny związek chemiczny z grupy diaminobenzenów, o silnym działaniu uczulającym[4].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 p-Fenylenodiamina (nr 78429) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2017-12-11].
- ↑ CRC Handbook of Chemistry and Physics, David R.D.R. Lide (red.), wyd. 83, Boca Raton: CRC Press, 2002, s. 8-50, ISBN 978-0-8493-1556-5 (ang.).
- ↑ P-Fenylenodiamina [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 78429 [dostęp 2017-12-11] .
- ↑ MartaM. Kieć-Świerczyńska MartaM., BeataB. Kręcisz BeataB., DominikaD. Świerczyńska-Machura DominikaD., Rosnąca rola alergii zawodowej i pozazawodowej na parafenylenodiaminę, „Medycyna Pracy”, 58 (2), 2007, s. 131–137 [zarchiwizowane 2016-03-04] .
