Panikadiło

Panikadiło

Panikadiło, także: polikandylion (gr. bizant. πολυκάνδηλον; nowogr. πολυκάντηλο; cs. паникадило) – wiszący okrągły świecznik lub współcześnie elektryczny żyrandol w metalowej formie z przymocowanym dyskiem, zazwyczaj zawieszony na trzech linach lub łańcuchach, używany głównie do oświetlania cerkwi. Wieszany jest w nawie głównej i nawach bocznych, a także części ołtarzowej (prezbiterium) i zapalany w określonych momentach nabożeństw[1].

Pojawił się okresie bizantyjskim, gdzie budowany był z wykorzystaniem materiałów takich jak brąz[2], złoto, srebro, z miejscem na nawet 16 świeczników.

Przypisy

  1. ↑ Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 337, ISBN 978-83-7431-738-2.
  2. ↑ Wojciech Pastuszka, Nowe odkrycia Polaków w koptyjskim klasztorze [online], Archeowieści, 14 grudnia 2010 [dostęp 2020-01-03] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-03] (ang.).