Paola Borboni

Paola Borboni
Ilustracja
Paola Borboni (1924)
Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1900
Golese

Data i miejsce śmierci

9 kwietnia 1995
Bodio Lomnago

Zawód

aktorka

Współmałżonek

Bruno Vilar
(1972–1978; jego śmierć)

Lata aktywności

1916–1994

Paola Borboni (ur. 1 stycznia 1900 w Golese, zm. 9 kwietnia 1995 w Bodio Lomnago) – włoska aktorka teatralna i filmowa, której kariera obejmowała niemal osiem dekad kina.

Życiorys

Urodziła się w Golese, w gminy Parma w regionie Emilia-Romania w Królestwie Włoch[1], jako córka impresaria operowego[2].

Zaczęła występować na scenie w wieku 16 lat[3]. Szczególnie dobrze odnajdywała się w lżejszym repertuarze, czemu sprzyjały jej uroda i swoboda bycia[2] w sztukach wybitnych autorów, takich jak Gabriele D’Annunzio, George Bernard Shaw i Luigi Pirandello[2]. W 1925 wcieliła się w rolę syreny, odsłoniła biust, wywołując skandal w przedstawieniu Alga Marina; skwitowała to jednak słowami: „Czy widzieliście kiedyś syrenę w płaszczu?”[2].

Zadebiutowała na ekranie w niemym dramacie Jacopo Ortis (1918), oparty na powieści Ugo Foscolo Ostatnie listy Jacopa Ortisa[4]. Na srebrny ekran powróciła w roli hrabiny w komedii Mężczyzna, który się uśmiechał (L’uomo che sorride, 1936) o kompleksie Edypa u boku Vittorio De Sicy.

Spośród wielu ról filmowych – które sama często lekceważyła, określając je mianem „bezwartościowych” – szczególnie ceniła sobie występy w filmach: jako aktorka Dejanira w komedii historycznych Karczmarka (La locandiera, 1944) na motywach sztuki Carlo Goldoniego, ciocia baronowa w dramacie Zazdrość (Gelosia, 1953) wg powieści Luigiego Capuany w reż. Pietro Germiego i pani Rubini w komediodramacie Wałkonie (I vitelloni, 1953) w reż. Federico Felliniego[5]. W 1972 była nominowana do nagrody Nastro d’argento za rolę Immacolaty w komediodramacie Nino Manfrediego Za otrzymaną łaskę (Per grazia ricevuta, 1971) z udziałem Lionela Standera i Mariangeli Melato.

W wieku dziewięćdziesięciu jeden lat wciąż występowała na scenie w Świętoszku Molière’a[5].

Zmarła 9 kwietnia 1995 na udar mózgu w wieku 95 lat[3].

Filmografia

  • Jacopo Ortis (1918)
  • Łatwiej wielbłądowi... (1951)
  • Na peryferiach stolicy (1952)
  • Wałkonie (1953)
  • Rzymskie wakacje (1953)
  • Sprawa Maurizuisa (1953)
  • Zazdrość (1953)
  • Pani niewiniątko (1954)
  • Liceum (1954)
  • Rycerze królowej (1954)
  • Miłość w środku stulecia (1954)
  • Złoto Rzymu (1961)
  • Panowie z kompleksami (1965)
  • Dziewica dla księcia (1966)
  • Arabella (1967)
  • Kiedy kobiety miały ogony (1970)
  • Za otrzymaną łaskę (1971)
  • Klatka szaleńców 2 (1980)
  • Cicciabomba (1982)
  • Blue Dolphin (1990)

Przypisy

  1. ↑ Melania G. Mazzucco: Borboni (1900–1995), Paola. Enciclopedia del Cinema, 2003. [dostęp 2026-06-28]. (wł.).
  2. 1 2 3 4 Paola Borboni (1900–1995). European Film Star Postcards, 2 września 2018. [dostęp 2026-06-28]. (ang.).
  3. 1 2 David Rooney, Paola Borboni (1900–1995), „Variety”, 26 czerwca 1995 [dostęp 2026-06-28] (ang.).
  4. ↑ Jacopo Ortis (1918) w bazie IMDb (ang.)
  5. 1 2 Paola Borboni (1900–1995). MYmovies.it. [dostęp 2026-06-28]. (wł.).

Linki zewnętrzne