Parabuteo

Parabuteo[1]
Ridgway, 1874[2]
Ilustracja
Myszołowiec towarzyski (P. unicinctus)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

szponiaste

Rodzina

jastrzębiowate

Podrodzina

jastrzębie

Plemię

Accipitrini

Rodzaj

Parabuteo

Typ nomenklatoryczny

Buteo harrisi Audubon, 1837[a]

Synonimy
  • Antenor Ridgway, 1873[3]
  • Erythrocnema Sharpe, 1874[4]
  • Percnohierax Ridgway, 1920[5]
Gatunki

2 gatunki – zobacz opis w tekście

Parabuteo – rodzaj ptaków z podrodziny jastrzębi (Accipitrinae) w rodzinie jastrzębiowatych (Accipitridae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce[6].

Morfologia

Długość ciała 33–59 cm, rozpiętość skrzydeł 67–121 cm; masa ciała samic 389–1200 g, samców 290–877 g[6].

Systematyka

Etymologia

  • Antenor: w mitologii greckiej Antenor był szlachetnym Trojańczykiem, który sprzyjał pokojowi z Achajami i założył Patavium (Padwa)[7]. Młodszy homonim Antenor de Montfort, 1808 (Nodosariata).
  • Parabuteo: gr. παρα para „blisko”; rodzaj Buteo Lacépède, 1799 (myszołów)[8]. Nazwa zastępcza dla Antenor Ridgway, 1873.
  • Erythrocnema: gr. ερυθρος eruthros „czerwony”; κνημη knēmē „noga, goleń”[9]. Gatunek typowy: Falco unicinctus Temminck, 1824.
  • Percnohierax: gr. περκνος perknos „ciemnego koloru, mroczny”; ἱεραξ hierax, ἱερακος hierakos „jastrząb”[10]. Gatunek typowy: Falco leucorrhous Quoy & Gaimard, 1824.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[11]:

Uwagi

  1. ↑ Podgatunek P. unicinctus.

Przypisy

  1. ↑ Parabuteo, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ R. Ridgway: Family Falconidiæ. The Falcons. W: S.F. Baird, T.M. Brewer & R. Ridgway: A history of North American birds. Land Birds. Cz. 3. Boston: Little, Brown, 1874, s. 250. (ang.).
  3. ↑ R. Ridgway. Catalogue of the Ornithological Collection of the Boston Society of Natural History. Part II. Falconidiæ. „Proceedings of the Boston Society of Natural History”. 16, s. 63, 1873. (ang.).
  4. ↑ R.B. Sharpe: Catalogue of the Birds in the British Museum. Cz. 1: Accipitres or Diurnal Birds of Prey. London: Printed by order of the Trustees, 1874, s. 84. (ang.).
  5. ↑ R. Ridgway. Diagnoses of some new genera of birds. „Smithsonian miscellaneous collections”. 72 (4), s. 2, 1920. (ang.).
  6. 1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Hawks, Eagles, and Kites (Accipitridae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.accipi1.01. [dostęp 2020-06-05]. (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  7. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Antenor [dostęp 2022-02-02].
  8. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Parabuteo [dostęp 2022-02-02].
  9. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Erythrocnema [dostęp 2022-02-02].
  10. ↑ The Key to Scientific Names ↓, Percnohierax [dostęp 2022-02-02].
  11. ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Accipitrini Vigors, 1824 (Wersja: 2025-04-19). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-12-10].

Bibliografia

  • The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.