Parascyllium

Parascyllium
Gill, 1862[1]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – P. ferrugineum
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ryby chrzęstnoszkieletowe

Podgromada

spodouste

Rząd

dywanokształtne

Rodzina

Parascylliidae

Rodzaj

Parascyllium

Typ nomenklatoryczny

Hemiscyllium variolatum Duméril, 1853

Synonimy
  • Neoparascyllium Whitley, 1939[2]
Gatunki

5 gatunków – zobacz opis w tekście

Parascyllium – rodzaj morskich ryb chrzęstnoszkieletowych z rodziny Parascylliidae.

Występowanie

Wody u południowych wybrzeży Australii[3][4].

Morfologia

Długość ciała 91 cm[4].

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1862 roku amerykański zoolog Theodore Nicholas Gill na łamach Annals of the Lyceum of Natural History of New York[1]. Na gatunek typowy Gill wyznaczył (oryginalne oznaczenie) P. variolatum.

Etymologia

  • Parascyllium: gr. παρα para ‘blisko, obok’[5]; rodzaj Scyllium Cuvier, 1816.
  • Neoparascyllium: gr. νεος neos ‘nowy’[6]; rodzaj Parascyllium Gill, 1862. Typ nomenklatoryczny: Parascyllium multimaculatum Scott, 1935 (= Parascyllium ferrugineum McCulloch, 1911).

Klasyfikacja

Gatunki zaliczane do tego rodzaju[3]:

  • Parascyllium collare Ramsay & Ogilby, 1888
  • Parascyllium elongatum Last & Stevens, 2008
  • Parascyllium ferrugineum McCulloch, 1911
  • Parascyllium sparsimaculatum Goto & Last, 2002
  • Parascyllium variolatum (Duméril, 1853)

Przypisy

  1. 1 2 T.N. Gill. Analytical synopsis of the order of Squali; and revision of the nomenclature of the genera. „Annals of the Lyceum of Natural History of New York”. 7, s. 407, 1862. (ang.).
  2. ↑ G.P. Whitley. Taxonomic notes on sharks and rays. „The Australian zoologist”. 9 (3), s. 227, 1940. (ang.).
  3. 1 2 Ron Fricke, William Neil Eschmeyer, Richard van der Laan (red.), SEARCH, [w:] Eschmeyer’s Catalog of Fishes, California Academy of Sciences, 8 sierpnia 2023 [dostęp 2023-09-05] (ang.).
  4. 1 2 R. Froese & D. Pauly: Parascyllium. FishBase. [dostęp 2023-09-05]. (ang.).
  5. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 183.
  6. ↑ Jaeger 1959 ↓, s. 165.

Bibliografia