Parasopubia

*Parasopubia*
	; Parasopubia delphiniifolia
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	astropodobne
Rząd	jasnotowce
Rodzina	zarazowate
Rodzaj	Parasopubia
	Nazwa systematyczna
	Parasopubia H.-P.Hofm. & Eb.Fisch.; Bot. Jahrb. Syst. 125: 357 (2004)
Synonimy
	Lophanthera Raf.
	Lophanthera Raf.

Parasopubia – rodzaj roślin z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). Należą do niego cztery gatunki. Zasięg rodzaju obejmuje Półwysep Indyjski, Półwysep Indochiński i Cejlon^[3].

Morfologia

Pokrój: Rośliny zielne (byliny i rośliny roczne) oraz półkrzewy. Łodygi są prosto wzniesione, nagie lub owłosione w różnym stopniu, w tym też wełniście^[4].
Liście: Naprzeciwległe i okółkowe, czasem w górze pędu skrętoległe, siedzące, blaszki w dole pędu są trójdzielne z łatkami wąskimi – od lancetowatych do nitkowatych, w górze pędu liście są niepodzielone^[4].
Kwiaty: Zebrane w szczytowy kwiatostan groniasty lub kłosowaty w zależności od obecności lub nie u różnych gatunków szypułek kwiatowych. Kielich dzwonkowaty, 5-działkowy. Korona w dole zrośnięta w długą, dzwonkowatą rurkę, w górze lejkowato rozszerzona. Ma kolor różowy do fioletowego. Pręciki są 4, schowane w rurce korony. Zalążnia dwukomorowa, jajowata lub kulistawa. Szyjka słupka zakończona główkowatym znamieniem^[4].
Owoce: Torebki zawierające liczne nasiona pokryte łupiną o siateczkowatej skulpturze^[4].

Rodzaj z plemienia Buchnereae z rodziny zarazowatych (Orobanchaceae)^[2].

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-07-07] (ang.).
1 2 Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-07-07] (ang.).
1 2 3 4 Parasopubia H.-P.Hofm. & Eb.Fisch.. [w:] Plants of the World online [on-line]. Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2025-07-07].
1 2 3 4 K. Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. VII. Flowering Plants. Dicotyledons. Berlin, Heidelberg: Springer, 2004, s. 414. ISBN 978-3-642-62200-7.