Parkany hokejowe

Parkany hokejowe – element wyposażenia bramkarza w hokeju na lodzie. Są ochraniaczami nóg noszonymi na goleniach i kolanach; służą do ochrony przed uderzeniami krążka oraz do blokowania strzałów^[1][2].

Parkany należą do podstawowego wyposażenia bramkarza hokejowego. Ich zadaniem jest jednoczesna ochrona nóg i zwiększenie powierzchni zasłanianej podczas interwencji, zwłaszcza przy obronie niskich strzałów^[1][2]. W praktyce wpływają także na sposób odbijania albo „gaszenia” krążka, co ma znaczenie dla ograniczania dobitek^[3].

Starsze konstrukcje wykonywano ze skóry i wypełniano jelenim włosiem, przez co po nasiąknięciu wilgocią stawały się ciężkie i ograniczały ruchliwość bramkarza^[4][5]. Z czasem wypełnienia z włosia zaczęto zastępować syntetycznymi piankami, a skórzane paski i metalowe klamry w dużej mierze ustąpiły systemom z taśm elastycznych, nylonu i rzepów^[5]. Współczesne parkany projektuje się z naciskiem na mniejszą masę, szybsze zejście do lodu i bardziej przewidywalne odbijanie krążka^[5].

W nowoczesnych modelach stosuje się m.in. syntetyczną skórę, tkaniny takie jak nylon, poliester i Cordura oraz różne rodzaje pianek ochronnych, w tym pianki polietylenowe i poliuretanowe^[2]. Parkany mocuje się do nóg systemem pasków; współcześnie wykorzystuje się również elementy elastyczne i rzepy^[5].

W zależności od konstrukcji parkany mogą być bardziej miękkie i giętkie albo twardsze, nastawione na silniejsze odbijanie krążka. W praktyce różnią się m.in. liczbą załamań, sztywnością rdzenia i kształtem w okolicy kostki^[3]. Według przepisów Międzynarodowej Federacji Hoheja na Lodzie parkany muszą być proporcjonalne do budowy zawodnika; ich maksymalna szerokość wynosi 28 cm, a minimalna długość części zakrywającej stopę 18 cm^[6].

• maska hokejowa