Parma czarnopasa

Parma czarnopasa

Plectorhinchus vittatus[1]
(Linnaeus, 1758)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	promieniopłetwe
Rząd	okoniokształtne
Podrząd	okoniowce
Rodzina	luszczowate
Podrodzina	Plectorhinchinae
Rodzaj	Plectorhinchus
Gatunek	parma czarnopasa
Synonimy Perca vittata Linnaeus, 1758[2] Plectorhynchus vittatus (Linnaeus, 1758)[2] Plectorinchus vittatus (Linnaeus, 1758)[2] Anthias orientalis Bloch, 1793[2] Gaterin orientalis (Bloch, 1793)[2] Plectorhinchus orientalis (Bloch, 1793)[2] Plectorhynchus orientalis (Bloch, 1793)[2] Lutjanus aurantius Lacepède, 1802[3] Bodian cuvier Bennett, 1829[2] Bodianus cuvier Bennett, 1829[2] Plectorhinchus cuvieri (Bennett, 1829)[2] Diagramma sibbaldi Bennett, 1833[3] Diagramma sebae Bleeker, 1849[3] Plectorhynchus sebae (Bleeker, 1850)[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]
najmniejszej troski

Parma czarnopasa (Plectorhinchus vittatus) – gatunek ryby morskiej z rodziny luszczowatych (Haemulidae). Jest jednym z najbarwniejszych przedstawicieli rodziny, znanym z braku lęku przed nurkami, którzy do niego podpływają^[5].

Występuje na rozległym obszarze morskim Indo-Pacyfiku, od wybrzeży wschodniej Afryki do Samoa^[5]. Od archipelagu Riukiu, na południe do Nowej Kaledonii; od Palau do archipelagu Marianów w Mikronezji^[5]. Żyje przy dnie morskim skalistych raf koralowych, do głębokości około 25 m^[5].

Osiąga długość do 85 cm^[5]. Ubarwienie czarno-żółte z podłużnymi błękitnymi i białymi paskami wzdłuż ciała^[5]. Ciało zwarte, z dużą głową oraz paszczą z grubymi wargami^[5]. Płetwy grzbietowe są połączone ze sobą – pierwsza ma do 15 kolców^[5]. Względnie małe płetwy piersiowe i brzuszne^[5].

Jajorodny^[5]. Dzień spędza w jaskiniach^[5]. Poluje głównie w nocy, często w grupach, najczęściej na bezkręgowce zagrzebane w osadach, przecedzając piasek swoimi dużymi wargami^[5]. Potrafi wytwarzać dźwięki poprzez zgrzytanie zębami gardzielowymi^[5].