Pasmo Iwaniskie

Pasmo Iwaniskie (też: Wzgórza Iwaniskie[1]) – pasmo Gór Świętokrzyskich położone w ich południowo-wschodnim krańcu. Rozciąga się od doliny Wszachówki (dopływu Łagowicy) koło wsi Nowy Staw na północnym zachodzie, po okolice miasta Iwaniska na południowym wschodzie. Od nazwy tej miejscowości pochodzi nazwa pasma[2].

Pasmo, długości ok. 12 km i szerokości od 2 do ok. 4 km, przedstawia się jako niewysoki, stosunkowo równy garb, zbudowany z piaskowców i kwarcytów kambryjskich, ordowickich i sylurskich, otoczony nieco młodszymi skałami, w tym dolomitami dewońskimi[1]. Pasmo jest w większości pokryte lasami, które lokalnie poprzecinane są pastwiskami i polami uprawnymi. Na ich obrzeżu szereg niewielkich przysiółków i samotnych gospodarstw[2].

Wysokość pasma nieznacznie przekracza 300 m n.p.m. Najwyższe punkty pasma znajdują się przy jego końcach. Na końcu północno-zachodnim są to Łazy (330[3] lub 337[2] m n.p.m.) na południe od dużej kopalni dolomitu we wsi Wszachów, zaś na końcu południowo-wschodnim Spalenisko (330[3] m n.p.m.) w rejonie Poręby Zaldowskiej (przysiółek Zaldowa).

Przypisy

  1. 1 2 Sylwester Kowalczewski: Góry Świętokrzyskie. Przewodnik turystyczny. Wyd. V, poprawione i rozszerzone. Warszawa: Sport i Turystyka, 1967, s. 133.
  2. 1 2 3 Mapa turystyczna. [dostęp 2026-08-17].
  3. 1 2 Tymoteusz Wróblewski: Góry Świętokrzyskie. Przewodnik. Warszawa: Sport i Turystyka, 1977, s. 130-134.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.