Paul Porel

Paul Porel

Paul Porel (1875)
Imię i nazwisko	Paul Désiré Parfouru
Data i miejsce urodzenia	25 października 1843 Saint-Lô
Data i miejsce śmierci	4 sierpnia 1917 Paryż
Zawód	aktor, reżyser
Współmałżonek	Gabrielle Réjane (1893–1905; rozwód)
Lata aktywności	1863–1917
Odznaczenia
Podpis

Paul Porel (właśc. Paul Désiré Parfouru; ur. 25 października 1843 w Saint-Lô, zm. 4 sierpnia 1917 w Paryżu) – francuski aktor teatralny, reżyser i dyrektor Théâtre de l’Odéon w latach 1884–1892 oraz Théâtre du Gymnase od 1894 do 1898. Kawaler Legi Honorowej.

Po ukończeniu nauki w Konserwatorium w 1862, zaczął występować głównie w rolach młodego aktora i służącego w Théâtre du Gymnase, a następnie w Théâtre de l’Odéon, którego w grudniu 1884 został dyrektorem^[1][2]. Jako aktor specjalizował się w komedii obyczajowej, wykazując się finezją i inteligencją^[1].

Zarządzając Théâtre de l’Odéon stworzył czwartkowe poranne wykłady dla młodzieży, uzupełniające program nauczania w szkołach średnich o dramatopisarzach i historii teatru (wykłady te trwały do ​​1910, a następnie od 1914 do 1926)^[2]. Chcąc zaangażować publiczność, przybliżał twórczość nowych dramatopisarzy. Wystawiał m.in. Renée Mauperin Henry’ego Céarda, sztukę przyjaciela Émile’a Zoli i „Naturalistów”. W lutym 1887 odbyła się premiera Numa Roumestan Alphonse’a Daudet, którą wystawiono 81 razy. Pod jego kierownictwem Théâtre de l’Odéon przeszedł pewne modyfikacje, aby dostosować się do przepisów przeciwpożarowych: doprowadziło to do powstania tarasu, zaprojektowanego tak, aby umożliwić ewakuację publiczności^[2].

We wrześniu 1887 Théâtre de l’Odéon zainaugurował system wieczornych przedstawień klasycznych po obniżonych cenach, który cieszył się dużym powodzeniem wśród rodzin i studentów. Teatr zaczął przyciągać publiczność, a na poniedziałkowe przedstawienia wprowadzono system abonamentowy. 9 marca 1888, pod jego nadzorem, teatr został w pełni oświetlony elektrycznie, zaś 15 września oddano do użytku nowy sufit zaprojektowany przez Jeana-Paula Laurensa^[2].

W czerwcu 1892 Porel złożył wniosek o objęcie stanowiska dyrektora l’Opéra, lecz jego kandydaturę odrzucono. Rozczarowany, zrezygnował ze stanowiska w Théâtre de l’Odéon^[2]. Od 1894 do 1898 był dyrektorem Théâtre du Gymnase^[3]. Zmarł w Paryżu w wieku 73 lat^[4].

W 1893 ożenił się z Gabrielle Réjane, francuską aktorką, z którą miał dwóch synów: Germaine’a i Jacques’a. W 1905 rozwiedli się, a dzieci pozostały z matką^[5]. Przyjaźnił się z Sarah Bernhardt, a według niektórych publikacji, byli kochankami w latach nauki w Konserwatorium^[6].

9 lipca 1886 został odznaczony Legią Honorową w klasie Kawalera^[7].