Pavel Fischer
 | |
| Data i miejsce urodzenia |
26 sierpnia 1965 |
|---|---|
| Zawód, zajęcie |
urzędnik państwowy, dyplomata |
| Alma Mater | |
| Odznaczenia | |
   | |
Pavel Fischer (ur. 26 sierpnia 1965 w Pradze[1]) – czeski urzędnik państwowy i dyplomata, ambasador Republiki Czeskiej we Francji (2003–2010), kandydat w wyborach prezydenckich w 2018 i 2023, senator.
Życiorys
W latach 1983–1984 był pracownikiem fizycznym w przedsiębiorstwie Geofyzika Brno. Następnie do 1990 studiował na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Karola w Pradze. W 1999 ukończył paryską École nationale d’administration. W 1990 podjął pracę jako nauczyciel języka francuskiego w jednej ze stołecznych szkół. Od 1991 do 1993 był osobistym sekretarzem biskupa Františka Lobkowicza, następnie do 1995 wicedyrektorem instytutu zajmującego się komunikacją. W latach 1995–2003 pracował w kancelarii prezydenta Václava Havla, od 1999 jako dyrektor departamentu politycznego. Później do 2010 pełnił funkcję ambasadora Republiki Czeskiej we Francji. Po powrocie do kraju został szefem sekcji w strukturze Ministerstwa Spraw Wewnętrznych[1]. Po odejściu z resortu zajął się działalnością doradczą w branży bezpieczeństwa. W 2015 objął stanowisko dyrektora instytutu badawczego STEM[2].
W 2017 zarejestrował swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich przewidzianych na styczeń 2018. Umożliwiło mu to zebranie podpisów 17 członków Senatu należących do różnych ugrupowań[3]. W pierwszej turze głosowania z 12 i 13 stycznia 2018 otrzymał 10,2% głosów, zajmując 3. miejsce wśród 9 kandydatów[4]. W tym samym roku wystartował również w wyborach do Senatu w jednym z praskich okręgów. Uzyskał mandat członka wyższej izby czeskiego parlamentu, wygrywając w drugiej turze głosowania[5].
Zarejestrował swoją kandydaturę również w wyborach prezydenckich przewidzianych na styczeń 2023 (uzyskał podpisy członków niższej izby parlamentu)[6]. W październiku 2022 współrządząca centroprawicowa koalicja SPOLU wskazała go jako jednego z trzech popieranych pretendentów[7]. W pierwszej turze głosowania z 13 i 14 stycznia 2023 zajął 4. miejsce wśród 8 kandydatów z wynikiem 6,8% głosów[8].
W wyborach w 2024 uzyskał senacką reelekcję w pierwszej turze[9].
Odznaczenia
- Komandor Legii Honorowej (Francja, 2010)[1]
- Krzyż Oficerski Orderu „Za Zasługi dla Litwy” (Litwa, 2023)[10]
- Order „Za zasługi” III klasy (Ukraina, 2026)[11]
Przypisy
- 1 2 3 Pavel Fischer (2003–2010) [online], mzv.cz [dostęp 2017-12-18] (cz.).
- ↑ Životopis, pavelfischer.cz [zarchiwizowane 2017-12-18] (cz.).
- ↑ Fischer zaregistroval kandidaturu na Hrad u ministerstva vnitra [online], ceskenoviny.cz, 27 października 2017 [dostęp 2017-12-18] (cz.).
- ↑ Election of the President of the Czech Republic held on 12–13 January 2018 [online], volby.cz [dostęp 2018-01-13] (ang.).
- ↑ Volby do Senátu Parlamentu ČR konané dne 5.10. – 6.10.2018 [online], volby.cz [dostęp 2018-10-13] (cz.).
- ↑ Devět uchazečů splnilo zákonné požadavky a může usilovat o prezidentský úřad [online], ceskatelevize.cz, 25 listopada 2022 [dostęp 2022-12-31] (cz.).
- ↑ Spolu podporuje v prezidentské volbě Fischera, Nerudovou a Pavla [online], denikn.cz, 4 października 2022 [dostęp 2022-12-30] (cz.).
- ↑ Volba prezidenta republiky konaná ve dnech 13.01. – 14.01.2023 [online], volby.cz [dostęp 2023-01-14] (cz.).
- ↑ Volby do Senátu Parlamentu ČR konané dne 20.09. – 21.09.2024 [online], volby.cz [dostęp 2024-09-21] (cz.).
- ↑ Lietuvos Valstybės dienos proga – apdovanojimai aukštiems Ukrainos pareigūnams [online], lrt.lt, 6 lipca 2023 [dostęp 2024-02-28] (lit.).
- ↑ Указ Президента України № 68/2026 Про відзначення державними нагородами України [online], president.gov.ua, 22 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-28] (ukr.).