Pavle Ivić

Pavle Ivić
Павле Ивић
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 grudnia 1924
Belgrad

Data i miejsce śmierci

19 września 1999
Belgrad

Zawód, zajęcie

językoznawca

Narodowość

serbska

Pavle Ivić (cyr. Павле Ивић; ur. 1 grudnia 1924 w Belgradzie, zm. 19 września 1999 tamże) – serbski językoznawca, dialektolog i fonolog.

Życiorys

Absolwent Wydziału Filozoficznym Uniwersytetu Belgradzkiego (1949). W 1954 roku uzyskał doktorat[1]. W latach 1949–1954 był asystentem na tejże uczelni, następnie w latach 1954–1972 był docentem oraz profesorem nadzwyczajnym i zwyczajnym Uniwersytetu w Nowym Sadzie. Od 1972 roku był związany z Uniwersytetem Belgradzkim[1].

W 1972 roku został wybrany członkiem korespondentem Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk, a w 1978 roku członkiem rzeczywistym[1]. W 1979 roku został mianowany członkiem korespondentem Słoweńskiej Akademii Nauki i Sztuki[2].

Autor ok. 450 esejów, recenzji i innych prac. Współtworzył bądź redagował 17 książek[1].

Wybrana twórczość

  • Dijalektologija srpkohrvatskog jezika (1956)
  • 0 govoru Galipoljskih Srba (1957)
  • Die Serbokroatischen Dialekte (1958)
  • Accent in Serbocroatian (współautorstwo, 1963)
  • Srpski narod i njegov jezik (1971)
  • 0 slovenskim jezicima i dijalektima (1991)
  • Iz istorije srpskohrvatskog jezika (1991)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Jože Toporišič, Pavle Ivić [online], Słoweńska Akademia Nauki i Sztuki [dostęp 2019-12-17] [zarchiwizowane z adresu 2019-12-17] (słoweń.).
  2. ↑ „Letopis Slovenske akademije znanosti in umetnosti”, 53/2002, Lublana, s. 87, ISSN 0374-0315 (słoweń.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.