Paweł Muchowski

Paweł Muchowski
generał brygady
Data i miejsce urodzenia

22 marca 1781
Krasnystaw

Data i miejsce śmierci

13 maja 1862
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Księstwa Warszawskiego
Wojsko Polskie Królestwa Kongresowego

Główne wojny i bitwy

powstanie kościuszkowskie
wojny napoleońskie
powstanie listopadowe

Odznaczenia
Krzyż Złoty Orderu Virtuti Militari Oficer Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Order Zjednoczenia (Francja) Medal św. Heleny (Francja)

Paweł Muchowski (ur. 22 marca 1781 w Krasnymstawie, zm. 13 maja 1862 w Warszawie[1]) – polski wojskowy, generał brygady powstania listopadowego.

Życiorys

Walczył w insurekcji kościuszkowskiej, potem w wojnach napoleońskich. W 1808 został odznaczony Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari. Został ranny nad Berezyną i pod Lipskiem.

W 1814 za obronę Soissons otrzymał Krzyż Oficerski Legii Honorowej[2]. Posiadał też Order Cesarski Zjednoczenia[3]. Po abdykacji Napoleona wstąpił do armii Królestwa Kongresowego, 24 grudnia 1815 otrzymał awans na podpułkownika i został dowódcą 4 pułku piechoty liniowej.

26 lipca 1831 awansowany na generała brygady, od 28 września 1831 do 5 października 1831 był dowódcą 1 Dywizji Piechoty (po objęciu naczelnego dowództwa powstania przez Macieja Rybińskiego). Po upadku powstania przez pewien czas chorował, potem złożył przysięgę wierności carowi, zwolniony ze służby w czerwcu 1833 roku.

Pochowany na warszawskich Powązkach w kwaterze 18 rząd 5. Epitafium na płycie nagrobnej Generała Pawła Muchowskiego Odczytane w 2018 roku brzmi: "Tu spoczywają zwłoki śp. Pawła Muchowskiego Oficera Wojsk Polskich, Urzędnika Legii Honorowej, Kawalera Krzyża Wojskowego Polskiego, Złotego Krzyża Hollenderskiego i Medalu św. Heleny Zmarłego 13 Maja 1862 Przeżył lat 81 uprasza się przechodnia o wspomnienie do Boga i Modlitwę "

Przypisy

  1. ↑ dane biograficzne na stronie Sejmu Wielkiego
  2. ↑ Tomasz Stańczyk: Kawalerowie gwiaździstego krzyża. historia.uwazamrze.pl. s. 4. [dostęp 2016-10-23].
  3. ↑ Stanisław Łoza. Dwa ordery. „Żołnierz Polski”. Nr 13-14 (345-6). Rok V. 1923. s. 20-21.

Bibliografia