Pedro de Araújo Lima
 Pedro de Araújo Lima w 1857 | |
| Data i miejsce urodzenia |
22 grudnia 1793 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
7 czerwca 1870 |
| 4. premier Brazylii | |
| Okres |
od 29 września 1848 |
| Poprzednik |
Francisco de Paula Sousa e Melo |
| Następca |
José da Costa Carvalho |
| 9. premier Brazylii | |
| Okres |
od 4 maja 1857 |
| Poprzednik | |
| Następca |
Antonio Paulino Limpo de Abreu |
| 14. premier Brazylii | |
| Okres |
od 30 maja 1862 |
| Poprzednik |
Zacarias de Góis e Vasconcelos |
| Następca |
Zacarias de Góis e Vasconcelos |
| 17. premier Brazylii | |
| Okres |
od 12 maja 1865 |
| Poprzednik |
Francisco José Furtado |
| Następca |
Zacarias de Góis e Vasconcelos |
 | |
| Odznaczenia | |
     [1] | |
Pedro de Araújo Lima (ur. 22 grudnia 1793 w Sirinhaém, zm. 7 czerwca 1870 w Rio de Janeiro) – brazylijski arystokrata, markiz Olindy, 4., 9., 14. i 17. premier Brazylii.
Życiorys
Wczesne życie
Urodził się 22 grudnia 1793 na farmie Antas, w pobliżu Sirinhaém w bogatej rodzinie Any Teixeiry Cavalcante i Manuela de Araújo Limy[1][2][3], posiadającej kilka plantacji trzciny cukrowej[4].
Ponieważ dostęp do szkół, znajdujących się wówczas prawie wyłącznie w większych miastach był ograniczony, de Araújo nauczył się czytać i pisać w domu[4]. W 1805, w wieku 12 lat, zamieszkał ze swoim stryjem w Recife. W 1813 rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Coimbrze[2][3][4]. De Araújo okazał się bardzo dobrym uczniem i ukończył studia 15 marca 1817[5]. W grudniu 1819 powrócił do Pernambuco[5], gdzie zajął się dziennikarstwem[2].
Kariera polityczna
7 czerwca 1821 został wybrany na posła z okręgów Olinda i Recife do portugalskiego parlamentu[1][6]. W wieku dwudziestu ośmiu lat, reprezentując stan Pernambuco, udał się do Portugalii i zasiadł w parlamencie[2]. Należał do 50 brazylijskich posłów, którzy odważnie walczyli przeciwko 130 posłom portugalskim, chcącym zredukować Brazylię ponownie do roli kolonii Portugalii. 4 listopada 1822 jego kadencja dobiegła końca, a on sam udał się najpierw do Anglii, a następnie 30 kwietnia powrócił do Rio de Janeiro[2].
Pierwsza kadencja
29 września 1848 Francisco de Paula Sousa e Melo poddał się do dymisji z powodu choroby oraz niemożności porozumienia rządu z Izbą Deputowanych. Cesarz chciał, by jego miejsce zajął José da Costa Carvalho, ten jednak nie chciał objąć urzędu, proponując na stanowisko De Araújo, który został premierem[7]. Program rządowy opierał się wyłącznie na przestrzeganiu i egzekwowaniu konstytucji. Rząd został rozwiązany 8 października 1849[2][7].
Druga kadencja
De Araújo objął funkcję premiera 4 maja 1857[7]. Do jego głównych postulatów należało reforma systemu kredytów hipotecznych, udoskonalenie prawodawstwa karnego i procesowego oraz stworzenie projektu ustawy regulującego rekrutację. Rząd został rozwiązany 12 grudnia 1858[2][7].
Trzecia kadencja
De Araújo objął władzę 30 maja 1862, tworząc rząd złożony z ludzi bez silnych powiązań partyjnych[7]. Do jego głównych postulatów należało poprawienie stanu handlu i rolnictwa oraz zatrzymanie dalszych nadużyć tymczasowego aresztowania. Rząd został rozwiązany 15 stycznia 1864[2][7].
Czwarta kadencja
12 maja 1865 de Araújo ponownie został premierem, na prośbę Piotra II po tym, jak odrzucił ją Joaquim Nabuco de Araujo[7]. Program rządowy opierał się na szukaniu jak najlepszego i najbardziej honorowego zakończenia wojny paragwajskiej. Rząd został rozwiązany 3 sierpnia 1866[2][6][7].
Późniejsze życie i śmierć
Zmarł 7 czerwca 1870 w Rio de Janeiro z przyczyn naturalnych[6].
Życie prywatne
Był mężem Luízy de Figueiredo[3].
Uwagi
- ↑ Nazwa Zgromadzenia Republiki w latach 1821–1822.
Przypisy
- 1 2 3 Biografia de Pedro de Araújo Lima [online], eBiografia, 8 kwietnia 2024 [dostęp 2024-10-19] (port. braz.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Pedro de Araújo Lima [online], Portal da Câmara dos Deputados [dostęp 2024-10-19] (port. braz.).
- 1 2 3 Conheça o fundador do Arquivo Nacional
- 1 2 3 Joaquim de Sousa Leão Filho, O Marquês de Olinda, „Revista do Instituto Histórico e Geográfico Brasileiro”, Rio de Janeiro 1971, s. 124-125 (port.).
- 1 2 Luís da Câmara Cascudo, O Marquês de Olinda e seu tempo (1793 – 1870), 1938, s. 42 (port.).
- 1 2 3 Pedro de Araújo Lima - Lideranças Políticas NEAMP [online], neamp.pucsp.br [dostęp 2024-10-20].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Sérgio Buarque de Holanda, História Geral da Civilização Brasileira, 1992, ISBN 978-85-286-0504-4.