Pelargonidyna

Pelargonidyna

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) 2-(4-hydroksyfenyl)chromenylo-3,5,7-triol Inne nazwy i oznaczenia E163d
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
chlorek pelargonidyny: czerwonobrązowe higroskopijne igły bądź płatki[1]
Wzór chemiczny	C15H11O5+
• zapis Hilla	C15H11O5
Masa molowa	271,24 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	134-04-3
PubChem	440832
SMILES C1=CC(=C(C=C1C2=[O+]C3=CC(=CC(=C3C=C2)O)O)O)O
InChI InChI=1S/C15H10O5/c16-9-3-1-8(2-4-9)15-13(19)7-11-12(18)5-10(17)6-14(11)20-15/h1-7H,(H3-,16,17,18,19)/p+1 InChIKey XVFMGWDSJLBXDZ-UHFFFAOYSA-O
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie rozpuszczalny (chlorek pelargonidyny)[1] w innych rozpuszczalnikach chlorek pelargonidyny: dobrze rozpuszczalny w etanolu, słabo w chloroformie i metanolu Temperatura topnienia powyżej 350 °C (chlorek pelargonidyny)[1]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[2] chlorek pelargonidyny Substancja w tej postaci nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS.
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Pelargonidyna – organiczny związek chemiczny z grupy antocyjanidynów, Występuje naturalnie jako barwnik roślinny, między innymi w pelargoniach, malinach, truskawkach, owocach śliw, żurawiny czy płatkach róż^[3]. Duże jej ilości zawiera czerwona fasola. Jak wszystkie antocyjanidyny jest antyutleniaczem. Pelargonidyna stosowana jest jako barwnik spożywczy o oznaczeniu E163d^[4]. Alkoholowy roztwór pelargonidyny jest wskaźnikiem pH^[3].