Peremyl

Peremyl
Перемиль
Ilustracja
Cerkiew Opieki Matki Bożej z 1880 r.
Państwo

 Ukraina

Obwód

 wołyński

Rejon

łucki

Wysokość

188 m n.p.m.

Populacja

 

• liczba ludności

1041

Nr kierunkowy

+380 3379

Kod pocztowy

45763

Tablice rejestracyjne

AC

Położenie na mapie hromady Beresteczko
Mapa konturowa hromady Beresteczko, po prawej znajduje się punkt z opisem „Peremyl”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Peremyl”
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa konturowa obwodu wołyńskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Peremyl”
Położenie na mapie rejonu łuckiego
Mapa konturowa rejonu łuckiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Peremyl”
Ziemia50°23′46″N 25°09′51″E/50,396111 25,164167

Peremyl (ukr. Перемиль) – wieś na Ukrainie, w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego, dawniej znaczący gród Księstwa Włodzimiersko-Wołyńskiego, leżący nad Styrem.

Historia

Pierwszy raz wspomniany w źródłach w roku 1097 w Kodeksie Hipackim, później również w 1196, kiedy to kniaź halicki Wołodymyr Jarosławowicz spalił włości Romana Mścisławowicza koło Premyla.

Gród leżał następnie we włościach księcia bełskiego Aleksandra Wsewołodycza, a w 1213 został nakazem Leszka Białego nadany Danyle Romanowiczowi, który w 1228 oddał Peremyl księciu międzybuskiemu i łuckiemu Jarosławowi Ingwarewiczowi.

W drugiej połowie XIII wieku gród znajdował się w rękach księcia włodzimiersko-wołyńskiego Wasylka Romanowicza. W 1241 gród został spalony przez Mongołów, później znowu odbudowany.

Ostatnia wzmianka o grodzie pochodzi z roku 1283.

W lipcu 1943 roku (rzeź wołyńska) członkowie UPA dokonali tutaj mordu na kilkunastu Polakach[1].

Do 2020 w rejonie horochowskim[2].

Przypisy

  1. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 125, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  2. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2025-04-01] (ukr.).

Linki zewnętrzne