Perfect Man (album Rage)

Perfect Man – trzeci studyjny album niemieckiego power metalowego zespołu Rage. Wydawnictwo ukazało się 6 czerwca 1988 nakładem wytwórni płytowej Noise Records^[6].

Po albumie Execution Guaranteed, skład zespołu uległ niemal całkowitej zmianie. Jörg Michael, Rudy Graf i Jochen Schroeder opuścili grupę z różnych przyczyn. W wywiadzie dla Deutsche Mugge, Peter „Peavy” Wagner powiedział, że Jochen Schroeder był już „trochę outsiderem, ponieważ jako gitarzysta nie nadążał za rozwojem zespołu”. Jörg Michael i Rudy Graf z kolei chcieli obrać inny kierunek muzyczny, ponieważ Graf „bardziej interesował się Bon Jovi i komercyjnymi rzeczami” i „chciał, aby Rage podążał w tym kierunku”^[7]. Peavy jednak nie chciał zmieniać kierunku muzycznego Rage. Wagner więc zatrudnił pochodzącego z Grecji Chrisa Efthimiadis'a, którego znał od czasów młodości, a także Manniego Schmidt'a, który wcześniej występował w Factor 6. Peavy wspominał w 2017 roku, że po rozpadzie pierwszego składu nie wahał się długo i perfekcyjnie współpracował z Schmidt'em i Efthimiadis'em nad albumem^[8]. Ten sam skład pozostał niezmienny aż do albumu The Missing Link z 1993 roku.

Połowę utworów na nowy album napisał sam Peter „Peavy” Wagner, jednak przy pisaniu muzyki do pozostałych kompozycji pomógł mu Manni Schmidt^[9]. W przeciwieństwie do poprzednich albumów, na Perfect Man w oryginalnym wydaniu żaden utwór nie trwał dłużej niż 5 minut^[10]. Według magazynu Rock Hard, zespół chciał „stworzyć zwarte utwory” i zasugerowano, że „inni mogą twierdzić, że ten album nie ma nic wspólnego ze starym Rage”, podkreślając również interakcję nowego składu^[4].

Nagrania odbyły się lutym i marcu 1988 roku w Sky-Trak Studio w Berlinie. Materiał jako pierwszy nagrano we współpracy z Arminem Sabol'em. Za miksowanie i inżynierię dźwięku odpowiadał Will Reid-Dick. Okładkę albumu przygotował Joachim Luetke, który również współpracował z takimi formacjami w przyszłości jak Destruction, The Kovenant czy Dimmu Borgir^[11]. Na okładce po raz pierwszy w historii zespołu pojawił się Soundchaser, maskotka Rage, który stał się kluczowym elementem warstwy wizualnej późniejszych wydawnictw formacji^[12]. Do utworu „Don't Fear the Winter” zrealizowany został teledysk^[13].

Opracowano na podstawie materiału źródłowego^{[6][9][10][14]}.

Strona A

1. „Wasteland” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 3:26
2. „In the Darkest Hour” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 3:17
3. „Animal Instinct” (słowa: Peter „Peavy” Wagner, muzyka: Peter „Peavy” Wagner, Manni Schmidt) – 3:48
4. „Perfect Man” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 3:35
5. „Sinister Thinking” (słowa: Peter „Peavy” Wagner, muzyka: Peter „Peavy” Wagner, Manni Schmidt) – 3:18
6. „Supersonic Hydromatic” (słowa: Peter „Peavy” Wagner, muzyka: Peter „Peavy” Wagner, Manni Schmidt) – 3:34

Strona B

7. „Don't Fear the Winter” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 3:27
8. „Death in the Afternoon” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 3:56
9. „A Pilgrim's Path” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 4:27
10. „Time and Place” (słowa: Peter „Peavy” Wagner, muzyka: Peter „Peavy” Wagner, Manni Schmidt) – 4:15
11. „Round Trip” (słowa: Peter „Peavy” Wagner, muzyka: Peter „Peavy” Wagner, Manni Schmidt) – 3:25
12. „Between the Lines” (słowa: Peter „Peavy” Wagner, muzyka: Peter „Peavy” Wagner, Manni Schmidt) – 3:18

Dodatkowe utwory na wydaniu CD

13. „Symbols of Our Fear” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 3:32
14. „Neurotic” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 2:59

Dodatkowe utwory na wznowieniu z 2002 roku

15. „Shame On You (Live)” (słowa: Peter „Peavy” Wagner, muzyka: Manni Schmidt, Peter „Peavy” Wagner) – 4:30
16. „Don't Fear the Winter (Live)” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 3:56
17. „Certain Days (Live)” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 5:32
18. „Last Goodbye” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) –4:21
19. „Not Forever (Acoustic Version)” (słowa i muzyka: Peter „Peavy” Wagner) – 4:06

Album Perfect Man spotkał się z powszechnym uznaniem ze strony fanów i krytyków, często będąc uznawanym za jedno z najlepszych nagrań zespołu^[5][1][15]. Zdaniem Petera Wagner'a, Perfect Man był tak naprawdę pierwszym albumem Rage, który „naprawdę poruszył ludzi” i „ujawnił styl, który do dziś jest uważany za znak rozpoznawczy zespołu”^[7].

Alex Straka ze strony powermetal.de napisał o albumie: „[Rage] pokazał na swoim albumie Perfect Man z 1988 roku, czym jest teutoniczny, brutalny, a jednocześnie głęboko innowacyjny thrash/speed sledgehammer. Mów, co chcesz. Żaden inny zespół nie brzmiał wtedy tak jak na Perfect Man i niestety, Rage nigdy już tak nie brzmiał”^[15]. Holger Stratmann, piszący dla niemieckiego magazynu Rock Hard przyznał albumowi 8 punktów na 10 możliwych, podkreślając pracę nowych muzyków, w tym Manniego Schmidt'a: „Posłuchaj tego gościa, a przekonasz się, że RAGE naprawdę nie potrzebuje drugiego gitarzysty, a gitara w „Perfect Man” to mile widziane odejście od całego tego Varneyowskiego grania”^[4].

Opracowano na podstawie materiału źródłowego^[6].

• Okładka