Perwiatycze

Perwiatycze
Ilustracja
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

czerwonogrodzki

Wysokość

226 m n.p.m.

Populacja (2001)

 

• liczba ludności

613

Kod pocztowy

80034

Położenie na mapie hromady Sokal
Mapa konturowa hromady Sokal, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Perwiatycze”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Perwiatycze”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Perwiatycze”
Położenie na mapie rejonu szeptyckiego
Mapa konturowa rejonu szeptyckiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Perwiatycze”
Ziemia50°27′23″N 24°27′28″E/50,456389 24,457778

Perwiatycze (ukr. Перв'ятичі) – wieś na Ukrainie, w rejonie czerwonogrodzkim obwodu lwowskiego. Wieś liczy około 610 mieszkańców.

Historia

W 1616 Jakób Łychowski (Lychowski[1]) herbu Jasieńczyk, łowczy halicki w 1613, skupił od Nieborskiego, Miedźwiedzkiego i Jakowickiego części Pierwiatycz, Bramowa, Spasowa. W 1621 J. Łychowski wraz ze żoną Katarzyną z Jordanowskich sprzedał Tartaków z zamkiem, Perwiatycze, Bramów, Spasów Jakubowi Trzcińskiemu, od którego kupił miasteczko Rawa Ruska z zamkiem i kilku wsiami[2].

W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Tartaków Miasto w powiecie sokalskim w woj. lwowskim[3].

W lutym 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN - UPA zamordowali tutaj 11 Polaków, rabując i paląc polskie zagrody[4].

W związku z poprowadzeniem nowej granicy państwowej na Bugu, wieś wraz z całym obszarem gminy Tartaków Miasto znalazła się w Związku Radzieckim.

Przypisy

  1. ↑ Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 14. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1911, s. 245.
  2. ↑ Adam Boniecki: Herbarz polski: wiadomości historyczno-genealogiczne o rodach szlacheckich. Cz. 1. T. 16. Warszawa : Warszawskie Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda S[yn]ów), 1913, s. 170.
  3. ↑ Dz. U. z 1934 r. Nr 64, poz. 554 (ISAP)
  4. ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 1016, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.