Peter Joseph Fan Xueyan

Pochodził ze wsi Xiaowangding^[b], w prowincji Hebei. Ukończył Wyższe Seminarium Duchowne w Pekinie oraz Papieski Uniwersytet Urbaniana. 22 grudnia 1934 w Rzymie przyjął święcenia prezbiteriatu i został kapłanem wikariatu apostolskiego Baoding. W 1935 powrócił do Chin, gdzie pracował duszpastersko^[1][2][5].

12 kwietnia 1951 papież Pius XII mianował go biskupem Baodingu. 24 czerwca 1951 w Hankou przyjął sakrę biskupią z rąk arcybiskupa Hankou Giuseppe Ferruccio Maurizio Rosy OFM^[5].

Jego nominacja była jedną z ostatnich oficjalnych nominacji papieskich dla biskupów w komunistycznych Chinach. Wkrótce władze ChRL zerwały stosunki ze Stolicą Apostolską i wzmogły prześladowania katolików^[1].

Bp Peter Joseph Fan Xueyan po raz pierwszy został aresztowany i skazany na 15 lat obozu pracy w 1958 za odmowę akceptacji Patriotycznego Stowarzyszenia Katolików Chińskich. Więziony był w obozach w Laisui, Huanghua i Anxin. W 1969 został przeniesiony do rodzinnej wsi, gdzie nadal podlegał nadzorowi i reformie poprzez pracę. 15 kwietnia 1978 został aresztowany za działania kontrrewolucyjne^[1][2].

14 stycznia 1980^[c] został zwolniony i zezwolono mu powrócić do posługi biskupiej w Baodingu. Udało mu się nawiązać kontakt listowny z papieżem Janem Pawłem II i w latach 1980-1982 potajemnie wyświęcił czterech biskupów dla Kościoła podziemnego. Gdy zostało to odkryte przez władze, bp Fan Xueyan 13 kwietnia 1982 ponownie został aresztowany i skazany na 10 lat obozu pracy za zmowę z siłami zagranicznymi w celu podważenia suwerenności i bezpieczeństwa ojczyzny. W obozie był zmuszany do ciężkiej pracy fizycznej^[1][2][4].

W 1987 lub 1988 ze względu na protesty dyplomatyczne przeciwko jego traktowaniu został zwolniony i umieszczony w areszcie domowym w Baodingu. Podczas dużych świąt był wywożony przez policję w celu uniemożliwienia mu spotkań z wiernymi. We wrześniu 1988 wydał głośny list pasterski Trzynaście punktów, potępiający Patriotyczne Stowarzyszenie Katolików Chińskich i uznający uczestnictwo w mszach w kościołach PSKCh za grzech ciężki. List został szeroko rozpowszechniony pośród chińskich katolików, wśród których biskup, będący długoletnim więźniem za wiarę, cieszył się dużym autorytetem, doprowadzając do opustoszenia kościołów PSKCh. List ten spotkał się także z krytyką, ze względu na uderzenie również w księży działających w ramach PSKCh, jednak niezaangażowanych w kontrowersje ruchu patriotycznego^[1][2].

W listopadzie 1990 został wybrany honorowym przewodniczącym konferencji episkopatu Kościoła podziemnego. W tym samym miesiącu został wywieziony przez policję i w kolejnych latach brak było o nim jakichkolwiek informacji^[1][2][4].

W nocy 16 kwietnia 1992 do domu krewnych biskupa funkcjonariusze bezpieczeństwa publicznego przywieźli jego ciało w plastikowej torbie. Rodzina została poinformowana, że bp Fan Xueyan zmarł trzy dni wcześniej z powodu zapalenia płuc. Przeprowadzona na zlecenie rodziny obdukcja wykazała rany, blizny oraz połamane nogi, a samo ciało było wychudzone. Może to świadczyć o brutalnym traktowaniu uwięzionego biskupa. O jego śmierci informowały światowe media^[1][2][3].

W uroczystościach pogrzebowych biskupa, które odbyły się w Baodingu i w Xiaowangdingu, wzięło udział ok. 30 000 wiernych, mimo ograniczenia liczby żałobników przez władze i silnej obstawy policyjnej. Pochowany został w Xiaowangdingu^[1][2].

W kolejnych latach do grobu bpa Fan Xueyana prywatnie pielgrzymowali wierni, szczególnie w rocznicę jego śmierci. W kwietniu 2000 pochowano go w nowym, większym grobie. Chcąc ukrócić te praktyki, w 2001 władze zlikwidowały nagrobek i corocznie w okolicach 13 kwietnia wprowadzają we wsi kontrole policyjne. Mimo to w miejscu zlikwidowanego grobu składane są kwiaty^[1][6].