Phalacrus corruscus

Phalacrus corruscus
(Panzer, 1797)
ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Rodzina

pleszakowate

Podrodzina

Phalacrinae

Rodzaj

pleszak

Gatunek

Phalacrus corruscus

Phalacrus corruscus – gatunek chrząszcza z rodziny pleszakowatych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1797 przez Georga Wolfganga Franza Panzera pod nazwą Anisotoma corrusca[1].

Morfologia

Chrząszcz o krótko-owalnym, bardzo mocno wysklepionym ciele długości od 1,5 do 3 mm. Ubarwienie ma głównie czarne. Czułki mają buławkę z ostatnim członem dwukrotnie dłuższym niż szerokim, dłuższym niż dwa poprzednie razem wzięte. Przedplecze jest trapezowate, delikatnie i stosunkowo gęsto punktowane, zaopatrzone w delikatne żeberko na krawędzi tylnej. Kształt dużej tarczki jest trójkątny. Na powierzchni pokryw występuje stosunkowo wyraźna mikrorzeźba oraz punkty regularnie rozproszone na odległości dwukrotnie większe niż ich średnice; część punktów umieszczona jest w niemal niewidocznych rzędach. Rząd przyszwowy jest pojedynczy. Zapiersie ma półkoliste linie biodrowe. Odnóża mają brązowawe stopy. Przednia para odnóży ma na zewnętrznej krawędzi goleni dwa przylegające do siebie ząbki[2].

Ekologia i występowanie

Jest mykofagiem żerującym na zarodnikach grzybów. Larwy przechodzą rozwój w kłosach porażonych przez grzyby. Aktywne osobniki dorosłe obserwuje się w sezonie wegetacyjnym, najliczniej latem i jesienią. Żerują na grzybach występujących na trawach, roślinach zielnych i krzewach. Zimują w ściółce leśnej i pod obluźnioną korą drzew, w tym świerków, sosen i klonów[3][2].

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii[2], Hiszpanii, Andory, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Malty, Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Serbii, Albanii, Grecji i europejskiej części Rosji. W Afryce Północnej notowany jest z Azorów, Wysp Kanaryjskich, Maroka, Algierii i Egiptu. W Azji wykazany został z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Armenii, Cypru, anatolijskiej części Turcji, Syrii, Kazachstanu, Turkmenistanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu, Iranu, Mongolii i Chin[1].

Przypisy

  1. 1 2 Z. Švec, family Phalacridae Leach, 1815, [w:] Ivan Löbl, Aleš Smetana (red.), Catalogue of Palaearctic Coleoptera. Volume IV. Elateroidea - Derodontoidea - Bostrichoidea - Lymexyleoidea - Cleroidea - Cucujoidea, Stenstrup, Denmark: Apollo Books, 2007, s. 510-511, ISBN 87-88757-73-0.
  2. 1 2 3 Zdzisław Cmoluch: Klucze Do Oznaczania Owadów Polski: cz. XIX Chrząszcze – Coleoptera: z. 58 Phalacridae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, Oficyna Wydawnicza Turpress, 1997.
  3. ↑ B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 1. „Katalog Fauny Polski”. XXIII (12), 1986.