Phaselis
| Osada | |
 Phaselis, droga świetności z agorą "handrianską" i kościołem bizantyjskim | |
| Państwo | |
|---|---|
| Prowincja | |
| Data założenia |
690 n.e. |
| Strefa czasowa | |
Położenie na mapie Turcji  | |
 36°31′25″N 30°33′08″E/36,523611 30,552222 | |
| Strona internetowa | |
Phaselis (stgr. Φασηλίς), Faselis (tur. Faselis) – starożytne miasto położone na wybrzeżu starożytnej Licji[1].
Położenie
Ruiny Phaselis znajdują się 16 kilometrów na północ od miejscowości Tekirova w dystrykcie Kemer w prowincji Antalya na półwyspie Teke. Faselis leży pomiędzy górami Bey i lasami Parku Narodowego Olympos i na 57 kilometrze autostrady Antalya–Kumluca. Do niego i pozostałości innych starożytnych miast na wybrzeżu można również dotrzeć od strony morza podczas codziennych rejsów jachtem.
Historia
Miasto zostało założone w 690 roku przed naszą erą[2]. Miasto było kolonią dorycką nad Zatoką Pamfilijską[3]. Położone na przesmyku oddzielającym dwa porty, zawdzięczało to szczęśliwemu położeniu fakt, że stało się ważnym ośrodkiem handlu między Grecją, Azją, Egiptem i Fenicją, chociaż nie należało do konfederacji miast licyjskich[3]. Piraci z Cylicji byli z nim sprzymierzeni, najpierw poprzez stosunki handlowe, a następnie przez traktat[3].
Znane jako miejsce urodzenia hellenistycznego filozofa-perypatetyka Kritolaosa.
Najpóźniej w V wieku Phaselis było już chrześcijańskim biskupstwem, sufraganią metropolii Myra, stolicy rzymskiej prowincji Licji[4][5]. Nie będąc już siedzibą biskupstwa rezydencyjnego, od 1915 stanowi biskupstwo tytularne (dioecesis Phaselitanus) Kościoła katolickiego (obecnie wakujące)[6].
Przypisy
- ↑ C. Foss, S. Mitchell: Phaselis. Pleiades. [dostęp 2024-10-12]. (ang.).
- ↑ PHASELIS (Tekirova) Turkey. The Princeton Encyclopedia of Classical Sites. [dostęp 2024-10-12]. (ang.).
- 1 2 3 Phaselis. New Advent. [dostęp 2024-10-12]. (ang.).
- ↑ Michel Le Quien: Oriens christianus: in quatuor patriarchatus digestus : quo exhibentur ecclesiae, patriarchae caeterique praesules totius orientis. T. 1. Paryż: ex Typographia Regia, 1740, s. 985-986. [dostęp 2024-10-12]. (łac.).
- ↑ Pius Bonifacius Gams: Series episcoporum Ecclesiae Catholicae. Wyd. 2. Lipsk: Verlag Karl W. Hiersemann, 1931, s. 450. [dostęp 2024-10-12]. (łac.).
- ↑ Annuario pontificio (2013). Libreria Editrice Vaticana, maj 2013, s. 893. ISBN 978-88-209-9070-1. (wł.).
Bibliografia
- Phaselis. W: Walther Ruge: Realencyclopädie der Classischen Altertumswissenschaft. T. XIX,2. Stuttgart: 1938, s. 1874-1883. (niem.).
- Giovanni Reale: Historia filozofii starożytnej. T. 4. Lublin: Wydawnictwo KUL, 1999, s. 34-35. ISBN 88-343-2570-2.
