Philips Polska

Philips Polska
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Siedziba

Al. Jerozolimskie 195B
02-222 Warszawa

Forma prawna

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Prezes

Reinier Schlatmann

Nr KRS

0000037385

Dane finansowe
Kapitał zakładowy

68.497.880,00 PLN

brak współrzędnych
Strona internetowa
Lampa elektronowa 506K produkcji warszawskich zakładów Philipsa

Philips Polska – przedsiębiorstwo elektrotechniczne wchodzące w skład koncernu Philips.

Historia

W 1922 roku w Warszawie powstała Polsko-Holenderska Fabryka Lampek Elektrycznych, produkująca żarówki i sprzęt oświetleniowy[1.1]. Pierwszym produktem fabryki była jednowatowa żarówka, montowana z elementów holenderskich. W 1923 wzniesiono własne budynki fabryki pomiędzy ulicami: Karolkową, Grzybowską i Przyokopową[1.1]. W roku 1928 firma została przekształcona w Polskie Zakłady Philips S.A. Od tego czasu w zakładach produkowane były także lampy radiowe. Warszawskie przedsiębiorstwo zatrudniało ok. 1500 osób[2].

Otwarcie huty szklanej Philips

W roku 1930 powstała w Polsce pierwsza „huta szklana dla produkcji baloników do lamp oświetleniowych i radiowych”. Otwarcia fabryki dokonał Anton Philips, dyrektor generalny koncernu Philips, a udział wzięli m.in. prezydent Ignacy Mościcki i minister Eugeniusz Kwiatkowski. W tym samym roku rozpoczął się próbny montaż odbiorników radiowych z podzespołów importowanych z Holandii, a w roku 1932 seryjna produkcja odbiorników na liniach produkcyjnych sprowadzonych z Holandii. W materiałach reklamowych Philipsa, podobnie jak u innych producentów, corocznie pojawiały się nowe modele odbiorników „na sezon”, np. sezon 1935/36[3].

W latach 30. XX w. Philips powołał dwie spółki zależne KOSMOS RADIO (1935 r.)[4] i KORONA RADIO (1938 r.)[5]. Zajmowały się one dystrybucją (pod własnymi markami) tańszych i prostszych odbiorników produkowanych przez macierzystą firmę. Do obsługi serwisowej tych dwóch firm oraz macierzystej spółki powołano Centralną Stację Obsługi Radia – STOBRA Sp. z o.o. We wrześniu 1939 r. zakłady przeszły pod zarząd okupacyjnych władz niemieckich i kontynuowały produkcję na potrzeby III Rzeszy, aczkolwiek holenderskie władze fabryki współpracowały też z Armią Krajową, m.in. przekazując jej części radiowe[6].

3 sierpnia 1944 roku, dwa dni po wybuchu powstania warszawskiego powstańcy opanowali Polskie Zakłady Philips. We wrześniu 1944 roku, po klęsce powstania nastąpił demontaż maszyn i urządzeń oraz ich wywóz do Weisswasser w Niemczech i do Krems w Austrii. Do Austrii, gdzie miała powstać filia Philipsa, wywieziono również część personelu fabryki. Dyrekcja i pracownicy pochodzenia holenderskiego opuścili Warszawę[6][1.2]. Budynki Zakładów Philips w Warszawie przy ul. Karolkowej i Grzybowskiej zostały wysadzone w powietrze[1.2].

Po wojnie w miejscu zniszczonej fabryki wzniesiono nowe hale z przeznaczeniem dla państwowych Zakładów Wytwórczych Lamp Elektrycznych im. Róży Luksemburg[1.2]. W 1947 r. utworzone zostało niewielkie biuro przedstawicielskie Philipsa, które w 1966 zostało zamknięte decyzją władz PRL.

Wznowienie współpracy firmy z polskim przemysłem elektronicznym nastąpiło w drugiej połowie lat 80. XX w. Po 1989 r. nastąpiły inwestycje koncernu w Polsce. W 1991 roku firma Brabork rozpoczęła w Kwidzynie produkcję telewizorów na licencji Philips[7]. Przedsiębiorstwo prowadziło również sprzedaż oraz serwis wszystkich sprzętów holenderskiego producenta na terenie kraju[8]. W 1992 roku utworzono biuro przedstawicielskie w Warszawie[7]. W lipcu 1995 roku Philips zawiązał spółkę joint venture z Fabryką Telewizorów Brabork w Kwidzynie pod nazwą Philips Consumer Elektronics Industries Poland Ltd.. W spółce 85 proc. udziałów należo do Philipsa, a 15 proc. do Braborka[9]. Natomiast w 2004 roku Philips sprzedał fabrykę telewizorów w Kwidzynie amerykańskiej firmie Jabil Circuit[10].

W 2014 roku Royal Philips ogłosił swój zamiar wyodrębnienia działu zajmującego się oświetleniem jako osobną spółkę do czego doszło ostatecznie 2 lata później. W 2016 roku doszło do tak zwanego spin-offu w wyniku którego powstaje spółka Philips Lightning. Następnie w 2018 roku wydzielona spółka zmienia nazwę Signify[11].

Fabryki, które Philips posiadał w Polsce: w Pile (dawny Polam-Piła), Kętrzynie (dawny Farel), Bielsku-Białej (dawny Polam-Bielsko) i Białymstoku[12] należą obecnie do spółki Signify.

Korupcja w Polsce

W 2013 roku spółka zgodziła się zapłacić 4,5 mln dolarów kary za złamanie polskich przepisów antykorupcyjnych podczas co najmniej 30 przetargów na dostawę sprzętu medycznego do polskich szpitali między 1999 a 2007 rokiem (w 2010 roku zawiadomiła oficjalnie o tej sprawie amerykański United States Securities and Exchange Commission oraz Departament Sprawiedliwości w ramach swoich obowiązków sprawozdawczych o globalnej działalności)[13].

Zobacz też

Przypisy

  1. Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011. ISBN 978-83-931723-5-1.
    1. 1 2 S. 244.
    2. 1 2 3 S. 245.
  2. ↑ Emilia Borecka: Portret Warszawy lat międzywojennych. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1974, s. 29.
  3. ↑ Radio-Retro. radioretro.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-06)]..
  4. ↑ Kosmos radio.
  5. ↑ Korona.
  6. 1 2 Charles J.L.F. Douw van der Krap, Przeciw swastyce, Wydawnictwo Dolnoslaskie (Publicat S.A.), 2011, ISBN 978-83-245-9035-3 (pol.), Tytuł oryginalny: Contra de swastika. 1981. Przełożył z niderlandzkiego Ryszard Turczyn. s. 226-236
  7. 1 2 Historia Philips w Polsce.
  8. ↑ Przedsiębiorstwo Handlowo-Produkcyjne Brabork. „Video Club”. 12/1991. s. 37.
  9. ↑ Wespół w zespół z Braborkiem.
  10. ↑ Kwidzyn. Amerykański Jabil kupuje fabrykę telewizorów.
  11. ↑ Philips Lighting is now Signify | Signify Company Website [online], Signify [dostęp 2026-05-16] (ang.).
  12. ↑ Historia – Royal Philips.
  13. ↑ Przyznali się do łapówek. Jest wyrok w głośnej aferze korupcyjnej [online], TVN24.pl [dostęp 2018-12-14] [zarchiwizowane z adresu 2018-12-15].