Phylloscartes

Phylloscartes[1]
Cabanis & F. Heine Sr., 1860[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – tyrańczyk rdzawobrewy (P. superciliaris)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

tyrankowce

Rodzina

muchotyranikowate

Podrodzina

muchotyraniki

Rodzaj

Phylloscartes

Typ nomenklatoryczny

Muscicapa ventralis Temminck, 1824

Synonimy
  • Leptotriccus Cabanis & F. Heine Sr., 1860[3]
  • Phyllooecia W. Bertoni, 1901[4]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Phylloscartes – rodzaj ptaków z podrodziny muchotyraników (Pipromorphinae) w rodzinie muchotyranikowatych (Pipromorphidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce Centralnej i Południowej[5][6].

Morfologia

Długość ciała 9,5–13 cm; masa ciała 6,8–11,1 g[6].

Systematyka

Etymologia

  • Phylloscartes: gr. φυλλον phullon „liść”; σκαιρω skairō „podrygiwać, tańczyć”[7].
  • Leptotriccus: gr. λεπτος leptos „delikatny, smukły”; τρικκος trikkos „niezidentyfikowany mały ptak”; w ornitologii triccus oznacza tyrankę[8]. Gatunek typowy: Leptotriccus sylviolus Cabanis & F. Heine Sr., 1860.
  • Phyllooecia: gr. φυλλον phullon „liść”; οικος oikos „dom”[9]. Gatunek typowy: Phylloœcia chloroleuca W. Bertoni, 1901 (= Leptotriccus sylviolus Cabanis & F. Heine Sr., 1860).

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki[10]:

  • Phylloscartes oustaleti (P.L. Sclater, 1887) – tyrańczyk złotooki
  • Phylloscartes flavovirens (Lawrence, 1862) – tyrańczyk panamski
  • Phylloscartes virescens Todd, 1925 – tyrańczyk gujański
  • Phylloscartes ventralis (Temminck, 1824) – tyrańczyk skromny
  • Phylloscartes beckeri Gonzaga & Pacheco, 1995 – tyrańczyk brazylijski
  • Phylloscartes kronei Willis & Oniki, 1992 – tyrańczyk żółtolicy
  • Phylloscartes ceciliae Teixeira, 1987 – tyrańczyk maskowy
  • Phylloscartes sylviolus (Cabanis & F. Heine Sr., 1860) – tyrańczyk rudooki
  • Phylloscartes roquettei E. Snethlage, 1928 – tyrańczyk rdzawoczelny
  • Phylloscartes superciliaris (P.L. Sclater & Salvin, 1868) – tyrańczyk rdzawobrewy
  • Phylloscartes nigrifrons (Salvin & Godman, 1884) – tyrańczyk czarnoczelny
  • Phylloscartes gualaquizae (P.L. Sclater, 1887) – tyrańczyk ekwadorski
  • Phylloscartes flaviventris (E. Hartert, 1897) – tyrańczyk żółtobrzuchy
  • Phylloscartes parkeri Fitzpatrick & Stotz, 1997 – tyrańczyk skryty

Przypisy

  1. ↑ Phylloscartes, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ Cabanis i Heine 1859–1860 ↓, s. 52.
  3. ↑ Cabanis i Heine 1859–1860 ↓, s. 54.
  4. ↑ A. de W. Bertoni: Aves nuevas del Paraguay. Continuación á Azara. Asunción: Talleres nacionales de H. Kraus, 1901, s. 120. (hiszp.).
  5. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Tyrant flycatchers. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-02-05]. (ang.).
  6. 1 2 D.W. Winkler, S.M. Billerman & I.J. Lovette: Tyrant Flycatchers (Tyrannidae), version 1.0. W: S.M. Billerman, B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2021. DOI: 10.2173/bow.tyrann2.01. [dostęp 2021-03-16]. (ang.). Publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana rejestracja, też płatna, lub wykupienie subskrypcji
  7. ↑ Phylloscartes, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-01-18] (ang.).
  8. ↑ Leptotriccus, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-01-18] (ang.).
  9. ↑ Phyllooecia, [w:] The Key to Scientific Names, J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2022-01-18] (ang.).
  10. ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Pipromorphinae Bonaparte, 1853 – muchotyraniki (wersja: 2020-12-25). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-02-05].

Bibliografia