Piastowie kujawscy

Piastowie kujawscy

Kraj	Księstwo kujawskie Księstwo sieradzkie Księstwo łęczyckie Księstwo dobrzyńskie Księstwo krakowskie Księstwo sieradzkie Księstwo inowrocławskie Księstwo sandomierskie Królestwo Polskie Księstwo brzeskie Księstwo wielkopolskie Księstwo bydgosko-wyszogrodzkie Księstwo gniewkowskie
Założyciel	Kazimierz I kujawski
Ostatni przedstawiciel	Władysław Biały
Rok założenia	1233
Rok rozwiązania	1388
Rok złożenia z funkcji	1370
Dynastia macierzysta	Piastowie

Piastowie kujawscy – linia dynastii Piastów, panująca na Kujawach i ziemi łęczyckiej, wywodząca się od Kazimierza II Sprawiedliwego, wygasła na Władysławie III Białym (zm. 1388).

Pierwszym księciem stricte kujawskim był dopiero Kazimierz I kujawski, który został władcą Kujaw w 1233. Od niego zaś wywodzą się wszyscy książęta przynależący do kujawskiej gałęzi Piastów, w tym późniejsi władcy Polski – Władysław I Łokietek i Kazimierz III Wielki.

Większość przedstawicieli tej linii była typowymi książętami dzielnicowymi końca XIII wieku, władającymi nad małymi obszarami, które czasami ulegały jeszcze pomniejszeniu w wyniku podziału pomiędzy spadkobierców. W wyniku jednak szybkiego wymierania męskiej części tej gałęzi Piastów już około 1350 większość ich ziem była włączona do Polski.

Opracowanie na podstawie: K. Jasiński, Rodowód Piastów małopolskich i kujawskich, Poznań-Wrocław 2001; gwiazdką (*) zostało oznaczone potomstwo naturalne.