Pinokio (miniserial 1972)
 odtwórca roli głównej Andrea Balestri | |
| Gatunek | |
|---|---|
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język | |
| Główne role |
patrz sekcja Obsada |
| Liczba odcinków |
6 (5) |
| Produkcja | |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Luigi Comencini |
| Muzyka |
Fiorenzo Carpi |
| Zdjęcia |
Armando Nannuzzi |
| Scenografia |
Massimo Patrizi |
| Montaż |
Nino Baragli |
| Pierwsza emisja | |
| Kraj oryginalnej emisji |
Włochy |
| Data premiery |
8 kwietnia 1972 |
| Stacja telewizyjna | |
| Format obrazu |
4:3 |
| Strona internetowa | |
Pinokio (wł. Le avventure di Pinocchio) – miniserial produkcji włosko-francusko-niemieckiej będący ekranizacją powieści Carla Collodiego Le avventure di Pinocchio, wyprodukowany w 1972 roku.
Produkcja
Serial powstał w koprodukcji włosko-francusko-erefenowskiej[1]. Wyreżyserował go włoski reżyser Luigi Comencini. Scenariusz powstał na podstawie powieści Carla Collodiego Le avventure di Pinocchio (pol. Przygody Pinokia). Autorami scenariusza byli Luigi Comencini i Suso Cecchi D’Amico. W produkcji uczestniczyły m.in. studia filmowe: Bavaria Film, Office de Radiodiffusion Télévision Française, Rai – Radiotelevisione italiana, San Paolo Films. Zdjęcia realizowano w Cinecittà Studios w Rzymie, w Tarquinii oraz w Ronciglione w 1971 roku (od 1 kwietnia do 20 lipca oraz od 5 września do 21 października)[2]. Autorem zdjęć był Armando Nannuzzi. Za scenografię odpowiadali: Massimo Patrizi i Arrigo Breschi. Kostiumy zaprojektował Piero Gherardi. Obraz zmontował Nino Baragli[3].
W pierwotnej wersji serial liczył 5 odcinków. Wyemitowany został na antenie włoskiej Rai 1 (premiera 8 kwietnia 1972). Jeszcze w tym samym roku Comencini zrealizował wersję sześcioodcinkową (320 min materiału filmowego). Ukazała się również 135-minutowa wersja kinowa, wydana także na kasetach wideo[3][4][5].
Fabuła
Akcja filmu rozpoczyna się w Toskanii. Geppetto rzeźbi z drewna pajacyka Pinokia. Błękitna Wróżka ożywia go, czyniąc z niego chłopca, i nakazuje mu być grzecznym oraz pilnym. Pinokio okazuje się jednak nieposłuszny — psoci i ucieka z domu. W efekcie wróżka kilkakrotnie przemienia go z powrotem w pajaca, a ostatecznie nawet w osła. Pinokio trafia do wnętrza wieloryba, gdzie odnajduje poszukującego go Geppetta[3].
Obsada
- Andrea Balestri jako Pinokio
- Nino Manfredi jako Geppetto
- Ciccio Ingrassia jako Lis (wł. Volpe)
- Franco Franchi jako Kot (wł. Gatto)
- Vittorio De Sica jako Sędzia (wł. Giudice)
- Gina Lollobrigida jako Wróżka Azzurra (wł. Fata Turchina)
- Ugo D’Alessio jako Mistrz Ciliegia (wł. Mastro Ciliegia)
- Lionel Stander jako Połykacz ognia (wł. Mangiafoco)
- Mario Scaccia jako Doktor 1
- Jacques Herlin jako Doktor 2
- Zoe Incrocci jako Lumaca
- Carlo Bagno jako Melampo (wł. Padrone di Melampo)
- Nerina Montagnani jako Faina
- Domenico Santoro jako Lucignolo
- Paola Natale jako Lavandaia
- Siria Betti jako Madre di Lucignolo
- Nando Murolo jako Muratore
- Luigi Leoni jako Nauczyciel (wł. Maestro)
- Riccardo Billi jako Woźnica (wł. Omino di burro)
- Mario Adorf jako Właściciel cyrku (wł. Direttore del circo)
Nagrody
Za rolę w filmie Gina Lollobrigida była nominowana do hiszpańskiej nagrody TP de Oro dla najlepszej aktorki zagranicznej w 1974 roku[6].
Przypisy
- ↑ Company credits. imdb.com. [dostęp 2026-01-19]. (ang.).
- ↑ Filming & production. imdb.com. [dostęp 2026-01-19]. (ang.).
- 1 2 3 Le avventure di Pinocchio. cinetecamilano.it. [dostęp 2026-01-19]. (wł.).
- ↑ Le avventure di Pinocchio. raiplaysound.it. [dostęp 2026-01-19]. (wł.).
- ↑ Con Nino Manfredi e Gina Lollobrigida. Le avventure di Pinocchio. raiplay.it. [dostęp 2026-01-19]. (wł.).
- ↑ The Adventures of Pinocchio. Awards. imdb.com. [dostęp 2026-01-19]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- The Adventures of Pinocchio w bazie IMDb (ang.)
- Pinokio w bazie Filmweb