Pinot noir précoce

Pinot noir precocé
Ilustracja
Grona pinot noir précoce
Gatunek

winorośl właściwa
(Vitis vinifera)[1]

Ważne regiony uprawy

Hesja Nadreńska

Identyfikator VIVC

9280

Przeznaczenie owoców

wino[1]

Kolor skórki

czerwonoczarny

Charakterystyczne aromaty

czereśnia, jeżyna

Cechy uprawowe
Mrozoodporność

około –22°C[2]

Min. suma temp. (SAT)

2500[2]

GDDC

1040[2]

Pinot noir précoce (wym. [pino nwaʁ pʁekɔs]; w użyciu od 1877), frühburgunder (w użyciu od 1824)[3] – mutant odmiany winorośli (Vitis vinifera) pinot noir[3]. We Francji pinot noir précoce traktowany jest jako wcześniej dojrzewający klon pinot noir. W innych krajach traktowany jest jako oddzielna odmiana[1]

Charakterystyka

Wzrost krzewu umiarkowanie silny. Liście są średniej wielkości, z trzema lub pięcioma mało zaznaczonymi klapami. Grona małe do średnich[2][3], niezbyt zwarte. Jagody granatowoczarne z woskowym nalotem, kuliste, małe lub średniej wielkości[2][3]. Skórka twarda[3]. Owoce dojrzewają około 2-3 tygodnie przed pinot noir, stąd nazwa[2][3].

Cięcie

Krzew dobrze plonuje przy cięciu na 6-12 oczek[2]. Pierwsze 2 pąki od nasady łozy rodzą mniejsze grona[2].

Pinot noir précoce – koronka i pąki kwiatowe

Fenologia

Pora dojrzewania średnio wczesna, często na przełomie lipca i sierpnia[3], około 2-3 tygodnie przed pinot noir[2]

Pinot noir précoce – grono

Rozpowszechnienie

Brak statystyk francuskich, traktowana tam łącznie z pinot noir.

Obszar upraw w Niemczech spadł do ledwie 15 ha w latach 60. XX wieku, co doprowadziło do wykreślenia odmiany z rejestru szczepów[3]. Selekcja klonów w Instytucie w Geisenheim oraz ambicje rodziny Wasem doprowadziły do ponownego zainteresowania się odmianą[3]. W 1994 roku niemieckie statystyki podawały 44 ha obsadzonych odmianą frühburgunder, a w 2012 roku było to już około 262 ha[4]. Wyróżniają się uprawy w regionie Ahr, gdzie 35 ha stanowiło 10% obszaru winnic, a wyróżniający się producenci mogą oznaczać wino najwyższą kategorią, jako Großes Gewächs[3]. Odmiana jest uprawiana w Hesji Nadreńskiej, Palatynacie i Frankonii[3].

Uprawiana w mniejszej skali także w Szwajcarii i innych północnych krajach Europy[5], a także w Polsce.

Prowadzona jest reintrodukcja pinot noir précoce w Czechach[6].

Pinot noir précoce dojrzewa wcześniej niż pinot noir i dlatego coraz częściej sadzona jest w chłodniejszych rejonach, tam gdzie pinot noir nie dojrzewa wystarczająco dobrze – np. Niemcy i Wielka Brytania[3].

Wino

Wino dobrej jakości, z delikatnym owocowym aromatem[2] (czereśnie, jeżyny) i dymną nutą[3].

Synonimy[1]

augsttraube, augustiner blau, augustclevner, augustklevner, augusttraube, black inly, blaue jakobstraube, blauer frühburgunder, burgundac crni rani, burgunder früh blau, champagner schwarz, claevner früh, clevner, clevner frühburgunder, frauentagtraube, frühburgunder blau, frühe Jakobstraube, früher blauer klevner, frühreifer schwarzer burgunder, frühes möhrchen, frühtraube, gospinsza, ischia, iskiya, jackobstraube, jacobitraube, jacobstraube, jacobszoeloe, jakobstraube, jakubske, jakubske skore, juliusi szoeloe, july grape, korai kek kisburgundi, laurenzitraube, laurenziustraube, loerinc szoeloe, lujega, luviana Veronese, maddalena nera, madeleine noire, magdalenentraube, magdolna szoeloe, möhrchen, morillon hâtif, morillon noir hâtif, morillon parisien, noir précoce de gênes, noir précoce de hongrie, noir printannier, petit noir précoce, petit noirin, pineau de juillet, pineau Madeleine, pino cornij ranij, pino ranii, pinot hâtif de rilly, pinot madeleine, pinot nero precoce, pinot noir précoce, pinot noir précose, pinot plant de juillet, pinot pommier, pinot rannii, pinot timpuriu, plant printanier, précoce noir, raisin de juillet, raisin de la madelaine, raisin de st. jean, raisin précoce, rani modri burgrendac, saint jacques, szent anna szoeloe, schwarzer tokayer, s. lorenzo, tidlig bla burgunder, tuannes negres, uva de trivolte, uva di Tre Volte, vigne d’ischia i zherna mushzar[1].

W Polsce 'Pinot Noir Wczesny' (popularny skrót PNP) i 'Burgundzkie Wczesne'.

Galeria

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Pinot noir precocé w bazie danych Julius Kühn-Institut. [dostęp 2025-11-26]. (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Jerzy Lisek: Winorośl w uprawie przydomowej i towarowej. Warszawa: Hortpress, 2011, s. 64–65.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz: Wine Grapes. HarperCollinsPublishers, 2012, s. 823-824. ISBN 978-0-06-220636-7. (ang.).
  4. ↑ Deutscher Wein Statistik 2013/2014. Mainz: Deutscher Weininstitut, 2013. [dostęp 2017-02-17]. (niem. • ang.).
  5. ↑ wine-searcher. 2013. [dostęp 2013-12-23].
  6. ↑ O.M. Jandurová, R. Casal, Successful Reintroduction of Ancient Grape Varieties in the Czech Republic, Karlštejn 2010, s. 19-20 [dostęp 2025-11-26].