Piotr Łopatkiewicz

Piotr Łopatkiewicz

Państwo działania	Polska
Data urodzenia	1965
Doktor habilitowany
Specjalność: nauki o sztuce, historia sztuki
Alma Mater	Uniwersytet Jagielloński
Doktorat	2004 Wydział Historyczny UJ
Habilitacja	2020 Instytut Sztuki PAN w Warszawie
Odznaczenia

Piotr Łopatkiewicz (ur. 1965) – polski historyk sztuki, dr hab. prof. Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Krośnie, specjalista w zakresie sztuki średniowiecznej.

Ukończył w 1984 r. I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Krośnie^[1], następnie w 1990 r. studia z historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim, na podstawie pracy pt. Małopolska rzeźba drewniana 1320–1380 (promotor: prof. dr hab. Jerzy Gadomski) otrzymał dyplom magistra. W 2004 r. na Wydziale Historycznym UJ, na podstawie dysertacji pt. Malarstwo w Krośnie w pierwszej połowie XVI wieku (promotor: prof. dr hab. Jerzy Gadomski), uzyskał stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce. W 2020 r. w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie na podstawie pracy zatytułowanej Studia nad problematyką Hodegetrii Krakowskich w malarstwie małopolskim późnego średniowiecza uzyskał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk humanistycznych w dyscyplinie nauki o sztuce^[2].

Od 2002 r. pracował jako wykładowca w Zakładzie Turystyki i Rekreacji Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej im. Stanisława Pigonia w Krośnie (po zmianach: Karpacka Państwowa Uczelnia, a obecnie Państwowa Akademia Nauk Stosowanych w Krośnie). W latach 2012–2016 i od 2020 r. pełni funkcję kierownika Zakładu Turystyki i Rekreacji^[3]. W okresie od 2005 do 2017 r. był równocześnie adiunktem w Katedrze Socjologii i Badań Kulturowych Turystyki Uniwersytetu Rzeszowskiego^[2].

Prowadzi badania się w zakresie malarstwa tablicowego i ściennego, rzeźby drewnianej polichromowanej oraz architektury, zwłaszcza drewnianej architektury kościelnej. Odrębną dziedziną zainteresowań naukowych jest historia konserwacji i inwentaryzacji zabytków na ziemiach polskich^[2].

Kierownik, współautor i główny wykonawca kilkunastu projektów naukowych oraz grantów naukowych realizowanych w Muzeum Narodowym w Krakowie, Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie^[2].

Promotor ponad 150 prac licencjackich (PWSZ w Krośnie) oraz 11 magisterskich (UR), głównie w zakresie znaczenia dziedzictwa kulturowego turystyce^[2].

Od najmłodszych lat związany z turystyką - zwłaszcza górską. W latach 80. był jednym z najbardziej aktywnych członków Klubu Górskiego „Beskidnicy” PTTK Krosno. Odwiedził ponad 50 państw na trzech kontynentach. W sierpniu 2014 r. wszedł na Kazbek 5047 m n.p.m. – jeden z najwyższych szczytów Kaukazu^[4]. W 2016 r. z żoną pobiegli w maratonie na Wielkim Murze Chińskim^[5].

Mąż Beaty, nauczycielki języka angielskiego^[5].

• Srebrny Krzyż Zasługi (2015)^[6]
• Brązowy Krzyż Zasługi (2009)^[7]
• Medal Komisji Edukacji Narodowej (2019)^[8]

• Nagroda im. Szczęsnego Morawskiego za najlepsze publikacje dotyczące Sądecczyzny (2008, 2019)
• Nagroda Prof. Jerzego Z. Łozińskiego za najlepsze prace z polskiej historii sztuki „za wydanie czterech rękopiśmiennych inwentarzy zabytków Stanisława Tomkowicza” (2008)

Źródło:^[8].