Piotr Bajtlik

Piotr Bajtlik
Ilustracja
Piotr Bajtlik (2017)
Data i miejsce urodzenia

4 marca 1982
Mysłowice

Zawód

aktor, lektor, artysta wizualny

Współmałżonek

Sasha Strunin (od 2025)

Lata aktywności

od 2000

Zespół artystyczny
Teatr Polski w Warszawie
Strona internetowa

Piotr Bajtlik (ur. 4 marca 1982 w Mysłowicach) – polski aktor teatralny, filmowy i dubbingowy, lektor oraz artysta wizualny.[1]

Życiorys

W 2005 został absolwentem Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie.

Jako aktor zadebiutował w 2000 występem w Teatrze Rozrywki w Chorzowie. W kolejnych latach współpracował z warszawskimi teatrami: Teatrem Studio Buffo (przy musicalach Metro i Romeo i Julia w reż. J. Józefowicza) i Polonia (zagrał Henryka w Grubych rybach M. Bałuckiego w reż. Krystyny Jandy). W 2006 został aktorem Teatru Polskiego im. Arnolda Szyfmana w Warszawie, w którym zagrał w ponad 20 przedstawieniach, m.in. Popa w Ukraińskim Dekameronie Klima (reż. Vlad Troicki), Alfreda w Mężu i żonie A. Fredry (reż. Jarosław Kilian), Krogstada w Domu lalki H. Ibsena (reż. Agnieszka Lipiec-Wróblewska) i Horacego w Szkole żon Moliera (reż. Jacques Lassalle)[2][3]. Stworzył także liczne role w spektaklach Teatru Polskiego Radia i produkcjach Teatru Telewizji.

W Teatrze Polskiego Radia wystąpił w kilkudziesięciu słuchowiskach, w tym w adaptacjach klasyki literatury polskiej i światowej, grając m.in. tytułową rolę w słuchowisku Peer Gynt Henrika Ibsena oraz Henryka Darnleya w Marii Stuart Juliusza Słowackiego, a także biorąc udział w realizacjach takich utworów, jak Inny świat Gustawa Herlinga-Grudzińskiego czy Pan Tadeusz. Ostatni zajazd na Litwie Adama Mickiewicza.[2][4][5][6]

Telewidzom znany jest z ról w serialach: M jak miłość (2005–2008), W rytmie serca (2018) czy Oko za oko (2018). Jest również aktorem dubbingowym. Jesienią 2020 został głosem stacji telewizyjnej TTV.

Od 2024 rozwija także praktykę artystyczną w obszarze fotografii, wideo, obiektu i instalacji interaktywnej. Studiował w Akademii Fotografii w Warszawie, a następnie podjął studia na kierunku fotografia na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. W swoich pracach podejmuje zagadnienia pamięci, tożsamości, reprezentacji i obecności człowieka w obrazie.[7]

W czerwcu 2025 ożenił się z piosenkarką Sashą Strunin[8]. Z poprzedniego małżeństwa ma czworo dzieci[9].

Film

Teatr TV

  • 2008: Pseudonim Anoda – Heniek
  • 2010: Kolęda nocka. 30 lat później – Zakochany
  • 2012: Szkoła żon – Horacy
  • 2020: Negocjator – gość z Polski
  • 2020: Halo, halo, tu mówi Warszawa – Michał Jaworski

Spektakle teatralne

  • Cecil Canterville w The Canterville Ghost (reż. Joshua T. Williams, 2000 r.[10] TR)
  • Romeo w Romeo i Julii[11] W. Szekspira (reż. M. Mahor, premiera 2005 r., W-wa)
  • Merkucjo / Laurenty w musicalu Romeo i Julia (reż. J. Józefowicz, Teatr Buffo, W-wa)
  • Piekielny Piotruś w Zielonej Gęsi K.I. Gałczyńskiego (reż. J. Kilian, Teatr Polski, W-wa)
  • Filon w Balladynie J. Słowackiego (reż. J. Kilian, Teatr Polski, Warszawa)
  • Pluton / spiskowiec / wariat w Kordianie J. Słowackiego (reż. P. Passini, Teatr Polski w Warszawie, 2006)[2]
  • Guildenstern w Rosencrantz i Guildenstern nie żyją T. Stopparda (reż. E. Kaufmann[12])
  • Henryk w Grubych rybach Bałuckiego (reż. K. Janda, Teatr Polonia, Warszawa)
  • Giovanni w Krainie kłamczuchów Wojtyszki (reż. M. Wojtyszko, Teatr Polski, Warszawa)
  • Ksiądz[13] w Do Amsterdamu. Wieczór piosenek J. Brela (reż. A. Biernacki, TP)
  • Pinokio w Pinokiu Collodiego (reż. J. Kilian, Teatr Polski, Warszawa)
  • Karol w Nowym Don Kiszocie Fredry (reż. N. Kozłowska, TP, 2011 r.)[2]
  • Horacy w Szkole żon Moliera (reż. J. Lassalle, Teatr Polski, Warszawa, 2011 r.)
  • Nils Krogstad w Domu lalki H. Ibsena (Teatr Polski w Warszawie)[3]
  • Książę Burgundii w Królu Learze Szekspira (reż. J. Lassalle, TP, 2014 r.)[2]
  • Cesarz Liliputu w Podróżach Guliwera (reż. J. Kilian, Teatr Polski, Warszawa, 2016 r.)[2]
  • Pop / Filozof w Ukraińskim Dekameronie Klima (reż. V. Troicki, TP, 2016 r.)[2]
  • Alfred w Mężu i żonie Fredry (reż. J. Kilian, Teatr Polski, Warszawa, 2017 r.)[2]
  • Czeladnik w Zwiastowaniu P. Claudela (Teatr Polski w Warszawie)[14]
  • Abey Cohen w musicalu List z Warszawy (reż. N. Kozłowska, muz. G. Guthman, W-wa, 2019 r.)

Słuchowiska radiowe

  • 2010: Hamlet Szekspira (reż. W. Modestowicz) – Rosencrantz
  • 2010: Szkoła żon Moliera (reż. W. Modestowicz) – Horacy
  • 2010: Wychowanka Fredry (reż. H. Rozen) – Pan Piotr
  • 2010: Moje drzewko pomarańczowe J.M. Vasconcelosa (reż. W. Modestowicz) – Ariovaldo
  • 2010: Bazuka Dany Łukasińskiej (reż. W. Modestowicz) – Tiszert
  • 2010: Księżyc wschodzi J. Iwaszkiewicza (reż. W. Modestowicz) – Jerzy
  • 2010: Noc Andrzeja Stasiuka (reż. Julia Wernio) – Ciało martwego złodzieja
  • 2012: Portret Doriana Graya Wilde’a (reż. W. Modestowicz) – Dorian Gray
  • 2015: Pułkownik Polak Krzysztofa Ćwiklińskiego – oficer śledczy (reż. Dobrosława Bałazy, Teatr Polskiego Radia);[15]
  • 2018: Sen Zygmunta Krasińskiego – hrabia Henryk (reż. Jerzy Machowski, Teatr Polskiego Radia);[16]
  • 2018: Horsztyński Zygmunta Krasińskiego – Szczęsny (reż. Jerzy Machowski, Teatr Polskiego Radia);[17]
  • 2018: Kurka wodna S.I. Witkiewicza (reż. A. Wieczur-Bluszcz, Teatr Polski w Warszawie / Teatr Polskiego Radia) – On, Edgar Wałpor[18][19]
  • 2019: Trzy siostry A. Czechowa (reż. T. Man, Teatr Polski w Warszawie / Teatr Polskiego Radia) – Aleksandr Wierszynin, podpułkownik, dowódca baterii[20][21]
  • 2020: Peer Gynt H. Ibsena (reż. A. Wieczur-Bluszcz, Teatr Polskiego Radia) – Peer Gynt[22][23]
  • 2020: Łamacz szyfrów (scen. A. Fedorowicz, prod. Audioteka) – por. Jan Kowalewski[24][25]
  • 2020: Inny świat według powieści Gustawa Herlinga-Grudzińskiego – Gustaw (reż. Anna Wieczur-Bluszcz, Teatr Polskiego Radia);[26]
  • 2022: Maria Stuart Juliusza Słowackiego – Henryk Darnley (reż. Anna Wieczur, Teatr Polskiego Radia);[27]
  • 2022: Pan Tadeusz. Ostatni zajazd na Litwie Adama Mickiewicza (reż. Waldemar Modestowicz, Teatr Polskiego Radia);[28]

Dubbing filmowy

Dubbing serialowy

Gry

Programy i piosenki

  • 2011: Art Attack –
    • Can Sipahi (gospodarz programu) (seria II),
    • Ozgun Kamaran (gospodarz programu) (seria III)
programy telewizyjne
wykonywane piosenki
  • 2010: Zaplątani – „Marzenie mam”
  • 2014: Rio 2 – „Nie będziesz już sam”
  • 2016: Trolle – „Twój Kolor” i „Bez Końca”

Nagrody

  • 2003: Grand Prix Festiwalu im. Anny German w Zielonej Górze za interpretacje utworów Katarzyny Gärtner Tańczące Eurydyki i Zakwitnę różą
  • 2018: Arete – nagroda za debiut w Teatrze Polskiego Radia[31]

Przypisy

  1. ↑ Piotr Bajtlik: About. Piotr Bajtlik. [dostęp 2026-07-08].
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 Piotr Bajtlik, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2025-12-03].
  3. 1 2 Dom lalki. Teatr Polski im. Arnolda Szyfmana w Warszawie. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  4. ↑ Peer Gynt – Teatr Polskiego Radia. polskieradio.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  5. ↑ Maria Stuart – Teatr Polskiego Radia. polskieradio.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  6. ↑ Pan Tadeusz. Ostatni zajazd na Litwie – Teatr Polskiego Radia. polskieradio.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  7. ↑ Informacja o aktorze [online], www.imdb.com [dostęp 2026-07-07].
  8. ↑ Michał Boroń: Sasha Strunin i Piotr Bajtlik już po ślubie. Kim jest mąż reprezentantki Polski na Eurowizję 2007?. Interia, 2025-06-29. [dostęp 2025-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2025-06-29)].
  9. ↑ Moda na rodzinę: odc. 116. TVP. [dostęp 2025-06-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-01-28)].
  10. ↑ Premiera musicalu
  11. ↑ spektakl plenerowy
  12. ↑ Teatr la M.ort
  13. ↑ Wykonujący śpiew
  14. ↑ Zwiastowanie. e-teatr.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  15. ↑ Teatr Polskiego Radia: Pułkownik Polak. polskieradio.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  16. ↑ Polska to jest wielka rzecz, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Przedstawienia) [dostęp 2025-12-03].
  17. ↑ Bolesław Śmiały, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Przedstawienia) [dostęp 2025-12-03].
  18. ↑ \"Kurka wodna\" Witkiewicza. Transmisja z Teatru Polskiego. Polskie Radio, 2018-06-17. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  19. ↑ \"Kurka wodna\" Witkacego w niedzielę na antenie radiowej Dwójki. Booklips.pl, 2018-06-14. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  20. ↑ Antoni Czechow \"Trzy siostry\". Polskie Radio, 2019-03-14. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  21. ↑ \"Trzy siostry\" Czechowa w Teatrze Polskim. Polskie Radio, 2019-03-13. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  22. ↑ Słuchowisko \"Peer Gynt\". Piotr Bajtlik o pracy nad tytułową rolą. Polskie Radio, 2020-08-16. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  23. ↑ Peer Gynt, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Przedstawienia) [dostęp 2025-12-03].
  24. ↑ Łamacz szyfrów – audiobook. Lubimyczytać.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  25. ↑ „Łamacz szyfrów” to fabularyzowana historia polskich kryptologów. Spider’s Web, 2020-08-12. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  26. ↑ Inny świat. Na motywach powieści Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. polskieradio.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  27. ↑ Juliusz Słowacki Maria Stuart. Zbrodnie, romanse, walka o władzę. polskieradio.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  28. ↑ Pan Tadeusz. Ostatni zajazd na Litwie. Słuchowisko Adama Mickiewicza w adaptacji i reżyserii Waldemara Modestowicza. polskieradio.pl. [dostęp 2025-12-03]. (pol.).
  29. ↑ “Eternals”: obsada polskiego dubbingu – wSyncu [online], web.archive.org, 5 listopada 2021 [dostęp 2021-11-20] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-05].
  30. ↑ Rusza projekt ‘Ferie z TVP’ dla dzieci i młodzieży [online], wirtualnemedia.pl [dostęp 2021-11-29] (pol.).
  31. ↑ Splendory przyznane. Statuetka także dla TVP [online], tvp.info [dostęp 2018-12-18] (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.