Piotr Kowalik

Piotr Jan Kowalik

Data i miejsce urodzenia	7 września 1939 Opactwo
Data śmierci	8 lipca 2025
Profesor nauk technicznych
Specjalność: inżynieria i ochrona środowiska
Alma Mater	Politechnika Gdańska
Doktorat	1967 – budownictwo wodne
Habilitacja	1972 – gospodarka wodna
Profesura	1979
Polska Akademia Nauk
Status	członek korespondent
Doktor honoris causa Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu – 2009
Nauczyciel akademicki
Uczelnia	Politechnika Gdańska
Wydział	Inżynierii Lądowej i Środowiska PG
Kierownik
Katedra	Inżynierii Sanitarnej PG
Okres spraw.	1983–2005
Odznaczenia

Piotr Jan Kowalik (ur. 7 września 1939 w Opactwie k. Kozienic, zm. 8 lipca 2025^[1]) – polski inżynier, specjalizujący się w hydrologii, fizyce gleb i gruntów i gospodarce wodnej. Profesor nauk technicznych.

W 1961 roku ukończył studia w zakresie inżynierii środowiska na Wydziale Budownictwa Wodnego Politechniki Gdańskiej, w latach 1961–1962 - Studium Urbanistyczne przy Wydziale Architektury PG, a w latach 1968–1969 – studia podyplomowe w dziedzinie gleboznawstwa na Uniwersytecie Rolniczym w Wageningen. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1967 roku, a doktora habilitowanego w 1972 roku na tej samej uczelni. W 1979 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych, a od 1988 był zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego.

W latach 1983–2005 pełnił funkcję kierownika Katedry Inżynierii Sanitarnej na Politechnice Gdańskiej. Od 2002 roku był członkiem korespondentem Polskiej Akademii Nauk.

Opracowywał modele komputerowe dotyczące obiegu wody i wzrostu roślin na polderach w Holandii i na Żuławach. Tworzył programy wzrostu wierzby energetycznej we współpracy z grupą naukowców z Uppsali. Przebywał też w Danii, opracowując technologie oczyszczania ścieków z udziałem roślin.

Żoną Piotra Kowalika była dr n. med. Barbara Sęp-Kowalik, lekarz psychiatra. Dwie córki ukończyły studia – starsza Katarzyna jest lekarzem pediatrą, a młodsza Krystyna prawniczką, specjalistką od prawa Unii Europejskiej. Wolny czas poświęcał na historię sztuki użytkowej, zwłaszcza XIX wieku^[2].

• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Medal Komisji Edukacji Narodowej
• Medal Księcia Mściwoja II (2001)^[3]
• Medal „Za zasługi dla Politechniki Gdańskiej”
• Medal „Za zasługi dla Akademii Rolniczej we Wrocławiu”

Źródło:^[4].

• Światowa Nagroda Edukacji Ekologicznej (Society of Environmental Toxicology and Chemistry (SETAC, 1993)^[5]
• Nagroda Bertebosa (Królewska Szwedzka Akademia Nauk Rolniczych i Leśnych, 2005)
• doktorat honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu (2009)

• Gruntoznawstwo melioracyjne (1967, wspólnie z Józefem Krzyszowskim)
• Ćwiczenia z gruntoznawstwa melioracyjnego (1969)
• Analiza wpływu melioracji wodnych na natlenienie gleb (1971)
• Podstawy teoretyczne pomiarów potencjału wody glebowej (1972)
• Zarys fizyki gruntów (1973, ISBN 978-83-7348-188-6)
• Podstawy teoretyczne agrohydrologii Żuław (1976)
• Numeryczne rozwiązania równania przepływu wody w glebie (1979, wspólnie z Janiną Kaniewską, ISBN 83-04-00044-X)
• Stan i perspektywy rozwoju gospodarki wodnej na Żuławach Delty Wisły: opracowanie bazowe (1979, współautor)
• Optymalizacja systemów inżynierii sanitarnej: skrypt dla studentów (1988)
• Constructed wetlands: for wastewater treatment from small communities (1995, opracowanie i współautorstwo, ISBN 83-86537-16-7)
• Obieg wody w ekosystemach lądowych (1995)
• Konwencjonalne i odnawialne źródła energii (1996, współautor, ISBN 83-903702-2-0)
• Ochrona środowiska glebowego (1999, ISBN 83-88007-07-6)
• Polderowa gospodarka wodna na Żuławach delty Wisły (2001)

• Prof. zw. dr hab. in Piotr Jan Kowalik, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2009-10-03] .
• Sylwetka na stronach Polskiej Akademii Nauk