Piotr Kwiatkiewicz

Piotr Kwiatkiewicz
Państwo działania

 Polska

Data i miejsce urodzenia

22 marca 1968
Poznań

profesor nauk społecznych
Alma Mater

Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Doktorat

6 czerwca 2005[1] – historia, ekonomia
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

2. doktorat

3 listopada 2022[2] – ekonomia i finanse
Uniwersytet Szczeciński

Habilitacja

8 lipca 2013[1] – nauki o polityce
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Profesura

2 czerwca 2026[3]

Piotr Kwiatkiewicz (ur. 22 marca 1968 w Poznaniu) – polski historyk, orientalista, politolog, logistyk, ekonomista, inżynier, profesor nauk społecznych.

Życiorys

Uczeń historyka i podróżnika prof. Wiesława M. Olszewskiego z UAM. Doktoryzował się na podstawie dysertacji Mocarstwa wobec Iraku[4] (wyd. Toruń 2005, 2011) z nauk humanistycznych w zakresie historii współczesnej oraz z nauk społecznych w dziedzinie ekonomii i finansów[1], habilitował w oparciu o dorobek naukowy oraz rozprawę Przemiany polityczne w Azerbejdżanie od republiki radzieckiej do współczesnego państwa[5]. Praca ta wyróżniona w 2014 w konkursie im. Czesława Mojsiewicza na najlepszą książkę politologiczną[6]. W 2026 roku otrzymał tytuł profesora nauk społecznych w dyscyplinie nauki o polityce i administracji[7].

Był pracownikiem Wyższej Szkoły Bezpieczeństwa w Poznaniu, Wojskowej Akademii Technicznej im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie, Łużyckiej Szkoły Wyższej im. Jana Benedykta Solfy z siedzibą w Żarach[1] i Uniwersytetu Zielonogórskiego[8], gdzie stworzył Pracownią Polityki Energetycznej i Bezpieczeństwa[9]. Obecnie jest pracownikiem Zakładu Studiów nad Bezpieczeństwem na Wydziale Nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu[10].

Redaktor naukowy wydawanych cyklicznie interdyscyplinarnych opracowań monograficznych o problematyce związanej z energetyką[11][12] i bezpieczeństwem energetycznym: „Rynki surowców i energii” oraz „Europejski wymiar bezpieczeństwa energetycznego”[13] oraz monografii tematycznych poświęconych energetyce, m.in. Energetyka solarna, energetyka wiatrowa[14]. Koordynator (2014) sieci naukowej EnSePol. Członek zarządu Fundacji na Rzecz Czystej Energii, członek założyciel Stowarzyszenia Miłośników Egiptu „Herhor”, członek: Polskiego Towarzystwa Geopolitycznego i Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[15], rad programowych i redakcji branżowych periodyków podejmujących problematykę energetyczną[16].

Zajmuje się naukowo relacjami między sytuacją na rynkach gazu i ropy a stosunkami międzynarodowymi i wewnętrznymi państw producenckich, logistyką paliwową, a także energetyką odnawialną. Pracował jako doradca zarządu w Grupie Lotos S.A.

Kluczową rolę w badaniach zajmuje obszar Kaukazu Południowego, a szczególnie Azerbejdżan. Jest autorem jedynego dotąd studium analitycznego poświęconego dziejom politycznym współczesnego Azerbejdżanu[17].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Dr hab. Piotr Kwiatkiewicz, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2014-12-06].
  2. ↑ Dr hab. Piotr Kwiatkiewicz, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-01-22].
  3. ↑ Prof. dr hab. inż. Piotr Kwiatkiewicz profesorem nauk społecznych [online], Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa. Uniwersytet Adama Mickiewicza, 3 czerwca 2026 [dostęp 2026-06-13] (pol.).
  4. ↑ P. Kwiatkiewicz, Mocarstwa wobec Iraku, Toruń 2005
  5. ↑ Piotr Kwiatkiewicz, Przemiany polityczne w Azerbejdżanie. Od republiki radzieckiej do współczesnego państwa, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2013, ISBN 978-83-7780-532-9, OCLC 827731407 [dostęp 2020-01-22].
  6. ↑ Wydawnictwo Adama Marszałka. marszalek.com.pl. [dostęp 2015-10-17].
  7. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 czerwca 2026 r. nr 115.7.2026 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2026 r. poz. 705 (ISAP)).
  8. ↑ dr hab. Piotr Kwiatkiewicz, prof. UZ. ip.uz.zgora.pl. [dostęp 2017-10-30].
  9. ↑ Terminale LNG w polityce energetycznej państw..., ISBN 978-83-64541-35-3 [dostęp 2019-07-16] (pol.).
  10. ↑ Wydział Nauk Politycznych i Dziennikarstwa UAM [online], 15 lipca 2021.
  11. ↑ Bezpieczeństwo energetyczne. Rynki surowców i energii - teraźniejszość i przyszłość, tom 1 Polityka - gospodarka - zasoby naturalne i logistyka, Poznań 2014
  12. ↑ Bezpieczeństwo energetyczne. Rynki surowców i energii - teraźniejszość i przyszłość, tom 2 Technologia - Prawo - Ochrona środowiska, Poznań 2014
  13. ↑ Europejski wymiar bezpieczeństwa energetycznego, a ochrona środowiska. ekonomiczna24.osdw.pl. [dostęp 2015-10-17].
  14. ↑ Piotr Kwiatkiewicz, Energetyka solarna w badaniach naukowych. Fotowoltaika [online], www.ksiegarniatechniczna.com.pl [dostęp 2019-07-21] (pol.).
  15. ↑ Biuletyn Informacyjny PTPN 2020, nr 11, s. 12.
  16. ↑ Tolek K, Redakcja - "Energia Gigawat" [online], gigawat.info [dostęp 2019-07-19].
  17. ↑ Przemiany polityczne w Azerbejdżanie – fnce [online] [dostęp 2021-07-17] (pol.).

Linki zewnętrzne