Piotr Pindelski

Piotr Pindelski

Zawód, zajęcie	urzędnik, geometra
Narodowość	polska
Tytuł naukowy	inżynier
Odznaczenia

Piotr Pindelski – polski inżynier, mierniczy przysięgły, urzędnik, oficer.

Piotr Pindelski^[a] ukończył studia z tytułem inżyniera. Wstąpił do służby państwowej Austro-Węgier w okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej. Od około 1874 był praktykantem budowniczym przy urzędzie budowniczym c. k. starostwa powiatu krakowskiego^[1], od około 1877 był praktykantem budowniczym przy urzędzie budowniczym c. k. starostwa powiatu samborskiego^[2], od około 1879 był praktykantem budowniczym przy urzędzie budowniczym c. k. starostwa powiatu tarnowskiego^[3], od około 1882 jednocześnie przydzielony do C. K. Namiestnictwa^[4]. Następnie, w 1882 został mianowany adjunktem budowniczym, przeniesiony z Tarnowa do Jasła i od tego czasu pracował przy urzędzie budowniczym c. k. starostwa powiatu jasielskiego^[5], a od około był inżynierem^[6]. Od około 1891 był przydzielony do oddziału technicznego C. K. Namiestnictwa^[7]. W 1894 został mianowany starszym inżynierem^[8]. Od 1894 w randze nadinżyniera pracował w urzędzie budowniczym c. k. starostwa powiatu niskiego^[9][10][11]. Od 1900 był nadinżynierem (starszym inżynierem) w urzędzie budowniczym c. k. starostwa powiatu stanisławowskiego^[12], a od końca 1901 pracował tam w randze radcy budownictwa^[13]. Od około 1910 do około 1912 w randze radcy budownictwa był kierownikiem oddziału technicznego przy c. k. starostwie powiatu sanockiego^{[14][15][16][b]}. Od około 1913 jako cywilny geometra w Przemyślu oraz rządowo upoważniony cywilny inżynier budowy oraz rządowo upoważniony cywilny geometra był członkiem Izby Inżynierskiej we Lwowie^[17.1]. Także od około 1913 w grupie zaprzysiężonych rzeczoznawców i szacowników dla realności w Przemyślu przy tamtejszym C. K. Sądzie Obwodowym^[17.2].

Został żołnierzem c. k. obrony krajowej. Był sierżantem Galicyjskiego Batalionu Piechoty Obrony Krajowej nr 52 w Krakowie; jako żołnierz w stanie nieczynnym na początku 1877 został mianowany na stopień podporucznika (Lieutenant)^[18] z dniem 1 listopada 1877^[19]. Od 1877 był oficerem w stanie nieaktywnych Galicyjskiego Batalionu Piechoty Obrony Krajowej nr 58 w Krośnie^[20], a od 1882 do około 1885 w stanie nieaktywnych Galicyjskiego Batalionu Piechoty Obrony Krajowej nr 63 we Lwowie^[21]. Około 1885 został awansowany na stopień porucznika (Oberlieutenant) piechoty obrony krajowej z dniem 1 listopada 1882^[22].

Należał do Towarzystwa Politechnicznego w Stanisławowie, w którym był wybierany członkiem wydziału w 1903^[23], w 1906^[24], w 1907^[25]. Od 1879 do 1922 był członkiem zwyczajnym Polskiego Towarzystwa Politechnicznego we Lwowie^[26][27]. Pod koniec 1905 został wybrany do komisji szkontrującej filii krajowego Towarzystwa chowu drobiu, gołębi i królików w Stanisławowie^[28]. Na przełomie lipca i sierpnia 1911 został członkiem rady nadzorczej Domu Handlowo-Przemysłowego w Sanoku^[29]. Był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Upiększania Miasta Sanoka^[30]. Przed 1914 był właścicielem dóbr Podmojsce^[31].

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w latach 20. II Rzeczypospolitej zamieszkując w Przemyślu figurował w wykazie mierniczych przysięgłych i geometrów cywilnych, upoważnionych do wykonywania zawodu mierniczego^[32]. W latach 30. znajdował się liście mierniczych przysięgłych zamieszkując w Niżankowicach (złożył przysięgę 25 września 1929)^[33][34].

• Order Świętej Anny III klasy – Imperium Rosyjskie (przed 1899)^[10]

austro-węgierskie

• Brązowy Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Sił Zbrojnych i Żandarmerii (przed 1912)^[16]
• Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (przed 1912)^[16]
• Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych (przed 1912)^[16]