Piotr Walerych

Piotr Walerych
Data i miejsce urodzenia

22 maja 1958
Szczecin

Poseł I kadencji Sejmu
Okres

od 25 listopada 1991
do 31 maja 1993

Przynależność polityczna

Akcja Polska

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Wolności i Solidarności

Piotr Rafał Walerych (ur. 22 maja 1958 w Szczecinie) – polski polityk, poseł na Sejm I kadencji.

Życiorys

W 1981 ukończył studia na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Pracował jako nauczyciel historii i wiedzy o społeczeństwie. W latach 80. został pozbawiony pracy w szkole z przyczyn politycznych, powrócił do niej w 1989[1].

Od 1977 był zaangażowany w kolportaż wydawnictw Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela oraz Komitetu Samoobrony Społecznej „KOR”[2]. Działał też w Ruchu Młodej Polski i Polskim Komitecie Obrony Życia, Rodziny i Narodu[2]. Od 1980 do 1981 należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów[2]. W 1980 wstąpił do „Solidarności”. W stanie wojennym został internowany na okres od 13 grudnia 1981 do 2 lipca 1982. Działał następnie w podziemnych strukturach związku[2]. W kolejnych latach był kilkakrotnie zatrzymywany w związku z kolportażem podziemnych publikacji i uczestnictwem w nielegalnych demonstracjach[2][3].

Od 1989 do 1993 należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, pełnił funkcję prezesa władz wojewódzkich tego ugrupowania[1]. Sprawował mandat posła na Sejm I kadencji wybranego z listy Wyborczej Akcji Katolickiej w okręgu poznańskim. W trakcie kadencji odszedł do utworzonej przez Antoniego Macierewicza Akcji Polskiej (działał w niej w okresie 1993–1995, zasiadał w zarządzie głównym partii). W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Koalicji dla Rzeczypospolitej[4]. Od 1995 do 1997 działał w Ruchu Odbudowy Polski, z ramienia którego bezskutecznie kandydował do Sejmu w wyborach w 1997[5]. W okresie 1998–2000 działał w Ruchu Katolicko-Narodowym jako członek zarządu głównego partii. Od 1998 do 2002 był radnym sejmiku wielkopolskiego I kadencji z ramienia AWS. Później przystąpił do Chrześcijańskiego Ruchu Samorządowego, zasiadł w radzie naczelnej tego stowarzyszenia.

Był urzędnikiem samorządowym (dyrektorem wydziału paszportów w urzędzie wojewódzkim), pracownikiem inspektoratu celnego i firmy prywatnej. W latach 2000–2002 kierował poznańskim oddziałem firmy Ruch. W 2007 został doradcą w Operatorze Logistycznym Paliw Płynnych. Brał udział w powołanej w 2006 komisji weryfikacyjnej ds. WSI. W 2016 został członkiem zarządu fabryki opon Stomil-Poznań, wchodzącej w skład Polskiej Grupy Zbrojeniowej[6][7].

Odznaczenia

W 2008, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[8]. W 2018 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności[9].

Przypisy

  1. 1 2 Kto jest kim w polityce polskiej. Warszawa: PAI, 1993, s. 307–308. ISBN 83-223-2645-9.
  2. 1 2 3 4 5 Karolina Bittner, Walerych Piotr Rafał, [w:] Encyklopedia Solidarności [online], Instytut Pamięci Narodowej [dostęp 2026-06-14].
  3. ↑ Piotr Rafał Walerych. IPN. [dostęp 2026-06-14].
  4. ↑ Wybory do Sejmu w 1993 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-09].
  5. ↑ Wybory do Sejmu w 1997 r.. kbw.gov.pl. [dostęp 2025-11-09].
  6. ↑ Paulina Jęczmionka-Majchrzak: Piotr Walerych powrócił z Antonim Macierewiczem. gloswielkopolski.pl, 14 listopada 2016. [dostęp 2019-09-30].
  7. ↑ O firmie: Władze spółki. stomil-poznan.pl. [dostęp 2019-09-30].
  8. ↑ M.P. z 2009 r. Nr 25, poz. 338 (ISAP).
  9. ↑ M.P. z 2018 r. poz. 1133 (ISAP).

Bibliografia