Piotr Zabłocki
 Piotr Zabłocki (przed 1928) | |
 major piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
30 lipca 1897 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
4 maja 1956 |
| Przebieg służby | |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki |
6 Pułk Piechoty |
| Stanowiska |
oficer sztabu piechoty dywizyjnej |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
      | |
Piotr Zabłocki (ur. 30 lipca 1897 w Zaleszczykach, zm. 4 maja 1956 w Gdyni) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Syn Jana i Katarzyny z domu Bratanek, urodzony 30 lipca 1897 w Zaleszczykach[1]. Uczęszczał do gimnazjum w Samborze[2]. Tam też od 1913 należał do Związku Strzeleckiego[3]. Podczas I wojny światowej, 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i początkowo służył w 1 pułku piechoty[3]. 22 maja 1915 został ranny pod Kozinkiem[4] i trafił do szpitala[2]. Po wyleczeniu od 16 sierpnia 1915 w stopniu plutonowego walczył w szeregach 6 pułku piechoty[3] w składzie III Brygady. W 1916 zdał maturę gimnazjalną[5]. Po kryzysie przysięgowym, 28 sierpnia 1917 został wcielony do armii austriackiej[3]. Za swoje czyny męstwa podczas I wojny światowej otrzymał Order Virtuti Militari[6].
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[7][8], a później do stopnia majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928[9][10]. W latach 20. był oficerem 28 pułku piechoty w Łodzi, w tym w 1923, 1924 jako oficer nadetatowy był oficerem sztabu dowództwa piechoty 10 Dywizji Piechoty[11][12], w 1928 komendantem obwodowym przysposobienia wojskowego[13][14]. Służąc w Łodzi był od stycznia 1925 do lutego 1927 i od marca 1928 do stycznia 1929 prezesem Łódzkiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej[15][14]. W 1932 był komendantem placu Gniezno[16]. W kwietniu 1934 został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowogródek na stanowisko komendanta[17]. 1 września 1938 dowodzona przez niego jednostka została przemianowana na Komendę Rejonu Uzupełnień Nowogródek, a zajmowane przez niego stanowisko otrzymało nazwę „komendant Rejonu Uzupełnień”.
Do końca życia pozostawał w stopniu majora w stanie spoczynku[18]. Zmarł po ciężkiej chorobie 4 maja 1956 w Szpitalu Miejskim w Gdyni. Pochowany 7 maja 1956 na cmentarzu Witomińskim w Gdyni[18] (kwatera 58-7-14)[19]. Był żonaty, miał dzieci[18].
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6351 – 17 maja 1922[20][21][1]
- Krzyż Walecznych trzykrotnie[3]
- Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1928[22][14][1]
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921[3]
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości[3]
- Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)[1]
Przypisy
- 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 1.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 4.
- 1 2 3 4 5 6 7 Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 2, 4.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 2.
- ↑ Edward Skarbek: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918-1920. T. 6 Pułk Piechoty Legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, s. 40.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 416.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 359.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 182.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 32.
- ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 91, 206.
- ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 69, 192.
- ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 44.
- 1 2 3 Major Piotr Zabłocki. „Echo”, s. 1, Nr 294 z 11 grudnia 1928.
- ↑ Mariusz Goss, Bożena Lidia Szmel Łódzki OZPN. 80 lat. 1920–2000. Ludzie, fakty, kluby, wyd. gia, Katowice 2000, s. 169.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 508.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934 roku, s. 159.
- 1 2 3 Piotr Zabłocki. Nekrolog. „Dziennik Bałtycki”. Nr 108, s. 6, 6–7 maja 1956.
- ↑ Piotr Zabłocki. gdynia.artlookgallery.com/. [dostęp 2018-05-27].
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 11 stycznia 1923, s. 31.
- ↑ Wykaz odznaczonych orderem wojskowym „Virtuti Militari“ V kl. oficerów i szeregowych z b. 6-go pułku piechoty Legjonów Polskich., „Żołnierz Polski” (30 (309)), zbrojownia.cbw.wp.mil.pl, 23 lipca 1922, s. 15 [dostęp 2026-06-23], Cytat: kpt. Zabłocki Piotr.
- ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 634 „w uznaniu zasług, położonych w poszczególnych działach pracy dla wojska”.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2018-03-22].
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Zabłocki Piotr. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari; I.482.77-7456 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2026-06-24].