Pippo Baudo
![]() Pippo Baudo (2016) | |
| Data i miejsce urodzenia |
7 czerwca 1936 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
16 sierpnia 2025 |
| Zawód, zajęcie | |
Pippo Baudo (ur. 7 czerwca 1936 w Militello in Val di Catania, zm. 16 sierpnia 2025 w Rzymie[1]) – włoski prawnik oraz prezenter telewizyjny. Jeden z najbardziej znanych w swoim rodzinnym kraju, jego kariera trwała sześć dekad, w tym 13 edycji Festiwalu Muzycznego w San Remo – najwięcej dla jednego prezentera.
Często nazywano go „Superpippo” (nawiązując do włoskiej nazwy Super Goof). Baudo był również dyrektorem artystycznym i prezesem Teatro Stabile di Catania w latach 2000–2007.
Biografia
Baudo urodził się w Militello in Val di Catania na Sycylii, jako syn prawnika i gospodyni domowej[2]. Podczas studiów prawniczych na Uniwersytecie w Katanii zaczął występować jako aktor i prezenter, stając się pomocnikiem komika Tuccio Musumeci[2]. Ukończył studia prawnicze, pomimo zainteresowania rozrywką, i nigdy nie praktykował jako prawnik[3]. Pod koniec lat 50. został śpiewakiem i pianistą w Orchestra Moonlight. W 1959 roku po raz pierwszy Pippo pojawił się we włoskiej telewizji w odcinku programu Enzo Tortora La conchiglia d'oro. Przełom nastąpił w 1966 roku, jako prezenter programu muzycznego Settevoci[3].
W 1968 roku Baudo po raz pierwszy poprowadził Festiwal Muzyki San Remo; ostatecznie gościł go 13 razy, ostatni raz w 2008 roku, pełniąc również funkcję dyrektora artystycznego w licznych edycjach[3]. Podczas wieczoru otwarcia Festiwalu Muzyki San Remo w 1995 roku, krótko po rozpoczęciu pokazu, mężczyzna, Pino Pagano, wspiął się na galerię Teatro Ariston, grożąc skokiem z wysokości; sam Baudo przekonał go do odejścia pośród oklasków publiczności[4]. Był również gospodarzem dwóch edycji Canzonissimy, sześciu edycji Un disco per l'estate, a także licznych edycji Domenica in i Fantastico[3].
Życie prywatne i śmierć
Baudo miał dwoje dzieci: Alessandro, urodzonego w 1962 roku, z Mirelli Adinolfi, i Tizianę, urodzoną w 1970 roku, z pierwszej żony Angeli Lippi. Po związkach z aktorkami Alidą Chelli i Adrianą Russo, w latach 1986–2007 Baudo był żonaty z włoską sopranistką Katią Ricciarelli (z którą rozstał się w 2004 roku, zanim ich rozwód został sfinalizowany)[5].
Pippo Baudo zmarł w Campus Bio-Medico w Rzymie 16 sierpnia 2025 roku w wieku 89 lat. Jego pogrzeb odbył się 20 sierpnia w jego rodzinnym mieście Militello na Sycylii, pod przewodnictwem biskupa Caltagirone Calogera Periego[6].
Odznaczenia
- Wielki Krzyż Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (21 lipca 2021)[7].
Przypisy
- ↑ ''È morto Pippo Baudo'' [online], ansa.it [dostęp 2025-08-16] (wł.).
- 1 2 ''È morto Pippo Baudo, il signore della tv italiana'' [online], ilroma.net [dostęp 2025-08-16] (wł.).
- 1 2 3 4 ''Pippo Baudo è morto, addio al signore della tv italiana'' [online], repubblica.it [dostęp 2025-08-16] (wł.).
- ↑ ''Quando Pippo Baudo sventò un tentativo di suicidio a Sanremo'' [online], video.corriere.it [dostęp 2025-08-16] (wł.).
- ↑ ''Tutti gli amori di Pippo Baudo: Mirella Adinolfi, Angela Lippi, Alida Chelli, Adriana Russo e Katia Ricciarelli'' [online], metropolitanmagazine.it [dostęp 2025-08-16] (wł.).
- ↑ ''I funerali di Pippo Baudo a Militello, la camera ardente al Teatro delle Vittorie: oggi l’omaggio privato della famiglia e degli amici più stretti'' [online], ilfattoquotidiano.it [dostęp 2025-08-16] (wł.).
- ↑ ''Le onorificenze della Repubblica Italiana'' [online], quirinale.it [dostęp 2025-08-16] (wł.).
Linki zewnętrzne
- Pippo Baudo w bazie IMDb (ang.)
- Pippo-Baudo w bazie Discogs (ang.)
