Pitcairn (wyspa)
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Terytorium zamorskie | |
| Akwen | |
| Powierzchnia |
4,5 km² |
| Najwyższy punkt |
Pawala Valley Ridge 347 m n.p.m. |
| Populacja (2024) • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie Oceanu Spokojnego  | |
 25°04′12″S 130°06′25″W/-25,070000 -130,106944 | |
 | |
Pitcairn (pitk. Pitkern) – niewielka wyspa wulkaniczna na Oceanie Spokojnym. Jest drugą co do wielkości wyspą Wysp Pitcairn, stanowiących terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii i jedyną zamieszkaną. W północnej części znajduje się Adamstown – jedyna miejscowość wyspy, licząca według danych z 2012 r. 48 mieszkańców.
Wyspa Pitcairn jest położona jako druga od zachodu spośród czterech wysp terytorium. Znajduje się ok. 5500 km od wybrzeży Nowej Zelandii i Ameryki Południowej. Powierzchnia wyspy wynosi 4,53 km² (2. miejsce po Henderson).
Została odkryta 2 lipca 1767 r. przez szkockiego żeglarza Roberta Pitcairna i nazwana od jego nazwiska. W 1838 r. wyspa weszła w skład brytyjskich kolonii na Pacyfiku.
W centralnej części wyspy znajduje się wygasły wulkan Pawala. Ze stoków wulkanu wypływają trzy niewielkie potoki. U północnego wybrzeża Pitcairn znajduje się zatoka Bounty Bay.
Zobacz też
Linki zewnętrzne
- Oficjalna strona internetowa Wysp Pitcairn (ang.)
- Historia wyspy Pitcairn (ang.)
- Pitcairn Island na CIA World Factbook (ang.)