Pjatka
 | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Obwód | |||||
| Rejon | |||||
| Hromada |
Cudnów | ||||
| Populacja (2001) |
| ||||
| • liczba ludności |
1000 | ||||
| Nr kierunkowy |
+380 | ||||
| Kod pocztowy |
13222 | ||||
Położenie na mapie obwodu żytomierskiego  | |||||
Położenie na mapie Ukrainy  | |||||
| 50°01′16″N 28°21′54″E/50,021111 28,365000 | |||||
Pjatka (ukr. П’ятка) – wieś na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim, w rejonie żytomierskim, w hromadzie Cudnów, nad rzeką Pjatok, dopływem Hnyłopjati. W 2001 roku liczyła 1000 mieszkańców[1].
W pobliżu znajdują się dwie mogiły z czasów wojen kozackich.
Historia
Na polach tego miasteczka w roku 1593 miała miejsce bitwa pod Piątkiem, decydujące starcie pospolitego ruszenia szlachty i prywatnych wojsk magnatów z kozakami biorącymi udział w powstaniu Kosińskiego.
W 1739 roku było to miasto leżące w dobrach szlacheckich w województwie kijowskim, należało do klucza Pjatka Lubomirskich[2].
W XIX i na początku XX wieku siedziba wołości Piatka w ujeździe żytomierskim, w guberni wołyńskiej.
Podczas okupacji hitlerowskiej, w lecie 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 300 osób. 24 października 1941 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali poza miastem[3].
Przypisy
- ↑ Liczby ludności miejscowości obwodu żytomierskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku. (ukr.).
- ↑ Adam Homecki, Rozwój terytorialny latyfundium Lubomirskich (starszej gałęzi rodu) w latach 1581-1754, w: Studia Historyczne, rok V, zeszyt 3 (58), 1972, s. 439.
- ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1558.
Linki zewnętrzne
- Piątka, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 65.