Placet

Placet (łac. placet podoba się) – urzędowa forma wyrażenia zgody przez hierarchię lub instytucję Kościoła katolickiego. W średniowieczu także przez władzę świecką.

W dziedzinie prawa sądowego placet to prośba skierowana do monarchy o rozstrzygnięcie sporu[1]. We Francji w przypadku przychylnego jej rozpatrzenia, monarcha wydawał wyrok osobiście lub przekazywał Radzie Stron Procesowych.

Przypisy

  1. ↑ Andrzej Dziadzio, Powszechna historia prawa, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 142, ISBN 978-83-01-15568-1.