Plesiodema pinetella

Plesiodema pinetella
(Zetterstedt, 1828)
Ilustracja
Imago
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd

Cimicomorpha

Nadrodzina

Miroidea

Rodzina

tasznikowate

Podrodzina

Phylinae

Plemię

Phylini

Rodzaj

Plesiodema

Gatunek

Plesiodema pinetella

Synonimy
  • Phytocoris pinetella Zetterstedt, 1828
  • Phytocoris impurus Boheman, 1852
  • Agalliastes lugubris Fieber, 1861
  • Plagiognathus pallidipennis J. Sahlberg, 1868
  • Plesiodema oblonga Wagner, 1968

Plesiodema pinetella – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny tasznikowatych i podrodziny Phylinae. Zamieszkuje Palearktykę. Żeruje na drzewach iglastych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1828 roku przez Johana Wilhelma Zetterstedta pod nazwą Phytocoris pinetella. Miejscem typowym jest Bossekop w norweskiej gminie Alta[1][2]. W 1875 roku Odo Reuter umieścił go w nowym, monotypowym wówczas rodzaju Plesiodema[3].

Morfologia

Pluskwiak o wyraźnie zaznaczonym dymorfizmie płciowym. Samice osiągają od 2,6 do 2,9 mm długości ciała, głowę mają brązową do ciemnobrązowej z ciemieniem dwukrotnie szerszym niż średnica oka i jasnobrązowymi czułkami, przedplecze brązowe do ciemnobrązowego i tarczkę podobnie ubarwioną, ale często na szczycie rozjaśnioną, a półpokrywy zwykle wyraźnie jaśniejsze. Samce osiągają od 3 do 3,5 mm długości ciała, głowę mają jaśniej brązową z ciemieniem 1,4 raza szerszym niż średnica oka i przyciemnionymi czułkami, przedplecze i tarczkę jaśniejsze niż u samicy, a półpokrywy ciemniejsze niż u płci przeciwnej i z kontrastowo rozjaśnioną nasadą klinika. Rozprostowana ku tyłowi kłujka osiąga biodra ostatniej pary[4]. Odnóża są żółtobrązowe[5]. Zakrywka jest jasnoszara do ciemnoszarej z jaśniejszym wzorem. Genitalia samca cechują się dość małymi paramerami i zaokrąglonym szczytem narządu kopulacyjnego[4].

Ekologia i występowanie

Imago w środowisku naturalnym

Owad ten zasiedla iglaste lasy, zadrzewienia i nasadzenia, także pojedyncze[5]. Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są fitofagami drzewa iglastych, najczęściej znajdowanymi na świerkach, sosnach i jodłach[4]. Osobniki dorosłe obserwuje się od maja do sierpnia[5], głównie w czerwcu i lipcu. Na świat przychodzi jedno pokolenie rocznie. Jaja są stadium zimującym[4]

Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Luksemburga, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Estonii, Łotwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Serbii, Czarnogóry, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Afryce notowany jest z Algierii i Tunezji. W Azji podawany jest z anatolijskiej części Turcji, syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji, Mongolii[6].

W Polsce jest jedynym przedstawicielem rodzaju i owadem rzadko spotykanym[4], podawanym z rozproszonych stanowisk na terenie całego kraju[7].

Przypisy

  1. ↑ Berend Aukema (red.): Plesiodema pinetella (Zetterstedt, 1828) – Taxonomy and synonyms. [w:] Catalogue of Palearctic Heteroptera [on-line]. Naturalis Biodiversity Center. [dostęp 2025-12-17].
  2. ↑ J.W. Zetterstedt: Fauna Insectorum Lapponica 1. Hammone: Schulz, 1828, s. 494.
  3. ↑ O.M. Reuter. Hemiptera Gymnocerata Scandinaviae et Fenniae disposuit et descripsit. Pars I. Cimicidae (Capsina). „Acta Societatis pro Fauna et Flora Fennica”. 1 (1), s. 1-206, 1875.
  4. 1 2 3 4 5 Jacek Gorczyca, Aleksander Herczek: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XVIII, zeszyt 6b: Tasznikowate, Phylinae. Toruń: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 2004, s. 69.
  5. 1 2 3 Plesiodema pinetella. [w:] Insektarium.net [on-line]. [dostęp 2025-12-17].
  6. ↑ Berend Aukema (red.): Plesiodema pinetella (Zetterstedt, 1828) – Distribution. [w:] Catalogue of Palearctic Heteroptera [on-line]. Naturalis Biodiversity Center. [dostęp 2025-12-17].
  7. ↑ Grzegorz Gierlasiński, Artur Taszakowski: Plesiodema pinetella. [w:] Pluskwiaki różnoskrzydłe (Hemiptera: Heteroptera) Polski [on-line]. [dostęp 2025-12-17].