Poczapów

Poczapów
Пачапава
Почапово
Ilustracja
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

baranowicki

Sielsowiet

Poczapów

Populacja
• liczba ludności


139
(2019)

Kod pocztowy

225344

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa konturowa obwodu brzeskiego, blisko górnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Poczapów”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, po lewej znajduje się punkt z opisem „Poczapów”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Poczapów”
Ziemia53°21′38″N 25°49′18″E/53,360556 25,821667

Poczapów[1] (biał. Пачапава, Paczapawa; ros. Почапово, Poczapowo; pol. hist. Poczapowo[2], Poczepowo[3]) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie baranowickim, w sielsowiecie Poczapów.

Współcześnie w skład miejscowości wchodzą także dawna wieś Korsakowszczyzna i folwark Starodworszczyzna.

Historia

Do XX w. miasteczko. W Rzeczypospolitej Obojga Narodów leżał w województwie nowogródzkim, w powiecie nowogródzkim. Był własnością szlachecką do 1705, gdy Barbara z Duninów Potocka nadała miasteczko powstającemu kolegium jezuitów w Nowogródku. Odpadł od Polski w wyniku III rozbioru.

W XIX i w początkach XX w. Poczapowo, Korsakowszczyzna i Starodworszczyzna położone były w Rosji, w guberni mińskiej, w powiecie nowogródzkim, w gminie Poczapowo, której pod zaborami i w II Rzeczypospolitej siedzibą było Poczapowo (Poczapów)[3][4][5].

W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie nowogródzkim, w gminie Poczapów. W 1921 miejscowości liczyły:

  • Poczapowo (Poczapów) i Starodworszczyzna – 229 mieszkańców, zamieszkałych w 32 budynkach, w tym 221 Białorusinów i 8 Polaków. 221 mieszkańców było wyznania prawosławnego i 8 rzymskokatolickiego;
  • Korsakowszczyzna – 43 mieszkańców, zamieszkałych w 7 budynkach, w tym 27 Białorusinów, 9 Polaków, 5 Żydów i 2 osoby innej narodowości[a]. 29 mieszkańców było wyznania prawosławnego, 9 rzymskokatolickiego i 5 mojżeszowego[2].

Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 w niepodległej Białorusi.

Religia

Znajdują się tu dwie cerkwie prawosławne:

  • pw. Opieki Najświętszej Bogurodzicy z XVII lub XVIII w., spalona w 1943 i odrestaurowany na początku XXI w., pierwotnie unicka, zagarnięta przez prawosławnych w okresie zaborów[3]
  • pw. św. Mikołaja z XIX w., znajdująca się na cmentarzu

Uwagi

  1. ↑ Innej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Poczapowo było 6 Rosjan i 1 Małorusin. Skorowidz nie wyszczególnia narodowości osób z grupy inne z podziałem na miejscowości.

Przypisy

  1. ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
  2. 1 2 Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej – Tom VII – Województwo Nowogródzkie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1923.
  3. 1 2 3 Poczepowo, pow. nowogródzki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 354.
  4. ↑ Korsakowszczyzna, pow. nowogródzki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 423.
  5. ↑ Starodworszczyzna, pow. nowogródzki, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 248.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.