Podgórny Potok

Podgórny Potok
Potok Podgórny, Runek
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska

Lokalizacja

Pogórze Popradzkie (Pasmo Leluchowskie)

Potok 4 rzędu
Długość 3,73 km
Powierzchnia zlewni

3,11 km²

Źródło
Współrzędne

49°20′22″N 20°56′36″E/49,339444 20,943333[1]

Ujście
Recypient Poprad
Miejsce

Muszyna (Rusinów)

Wysokość

ok. 450 m n.p.m.[1]

Współrzędne

49°20′16″N 20°54′08″E/49,337778 20,902222[1]

Położenie na mapie gminy Muszyna
Mapa konturowa gminy Muszyna, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „źródło”, po lewej znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „źródło”, po lewej znajduje się również punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie powiatu nowosądeckiego
Mapa konturowa powiatu nowosądeckiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „ujście”

Podgórny Potok[2] (Potok Podgórny, Runek) – potok, prawy dopływ Popradu[3] o długości 3,73 km[4] i powierzchni zlewni 3,11 km²[5].

Widok ze stoków Malnika na dolinę Potoku Podgórnego, osiedle Miczuły i górę Zdziar

Potok płynie w Paśmie Leluchowskim, które w polskiej regionalizacji fizycznogeograficznej według Jerzego Kondrackiego zaliczone zostało do Beskidu Sądeckiego[6], w nowszej regionalizacji z 2018 r. wraz z Górami Lubowelskimi do Pogórza Popradzkiego[7]. Jego źródła znajdują się na wysokości 840 m, na zachodnich stokach góry Przechyby (871 m). Lesistym dnem doliny spływa w zachodnim kierunku, po wypłynięciu z lasu przepływa przez położone w tej dolinie i należące do Muszyny osiedla Miczuły i Rusinów, w którym zmienia kierunek na południowy. W Rusinowie uchodzi do Popradu na wysokości około 450 m[1][8].

Prawe zbocza doliny Potoku Podgórnego tworzą Przechyby, Czarne Garby (835 m) i Malnik (726 m), lewe grzbiet Zdziaru (837 m)[9]. Grzbiet ten był dawniej w dużym stopniu bezleśny, zajęty przez pola i łąki, które obecnie przestają być użytkowane i stopniowo zarastają lasem.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Geoportal. Mapa lotnicza [online] [dostęp 2025-06-01].
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – nazwy obiektów fizjograficznych – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 1 stycznia 2025, identyfikator PRNG: 104461
  3. ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 213, ISBN 83-239-9607-5.
  4. ↑ Potok Podgórny na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania) [online], Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej [dostęp 2017-10-11].
  5. ↑ Potok Podgórny na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Mapa Podziału Hydrograficznego Polski 2010 [online], Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej [dostęp 2017-10-11].
  6. ↑ Jerzy Kondracki, Geografia regionalna Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1998, s. 318, 330–333, ISBN 83-01-12479-2.
  7. ↑ Jerzy Solon i inni, Physico-geographical mesoregions of Poland: Verification and adjustment of boundaries on the basis of contemporary spatial data, „Geographia Polonica”, 91 (2), 2018, s=143–170 + mapa załącznikowa (ang.).
  8. ↑ Geoportal. Mapa topograficzna [online] [dostęp 2025-05-22].
  9. ↑ Beskid Sądecki. Mapa 1:50 000, wyd. 6, Kraków: Compass, 2011, s. 1, ISBN 978-83-7605-080-5.