Pola Dwurnik

Pola Dwurnik
Ilustracja
Pola Dwurnik ze swoim obrazem Alcyna i trzy lisy (autoportret) (2024)
Imię i nazwisko

Apolonia Dwurnik

Data i miejsce urodzenia

12 stycznia 1979
Warszawa

Narodowość

polska

Alma Mater

Uniwersytet Warszawski

Dziedzina sztuki

malarstwo, grafika, rysunek

Strona internetowa

Pola Dwurnik (ur. 12 stycznia 1979 w Warszawie) – polska malarka, rysowniczka, graficzka i kuratorka.

Życiorys

Uczyła się malarstwa w pracowniach rodziców – Edwarda Dwurnika oraz Teresy Gierzyńskiej. Studiowała w latach 1998–2003 historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie była współzałożycielką i pierwszą redaktorką naczelną pisma „Sekcja” oraz prowadziła Galerię Zakręt. W latach 2004–2005 pobyt rezydencjonalny (artist in residence) w Stiftung Laurenz Haus w Bazylei w Szwajcarii. W 2008 była nominowana w międzynarodowym finale Henkel Art Award 2008 for Contemporary Drawing w Wiedniu za serię rysunkową Unnatural Death Series[1]. Autorka sześciu książek z rysunkami, są to: Świetlica (2003, Galeria Raster)[2], Living in Basel (2007, Christoph Merian Verlag)[3], Kronika Towarzyska (2008, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski). Piosenka dla Wojtka (2016, Muzeum Współczesnej Wrocław), Pan Marcin (2019, Apolonia Dwurnik)[4], Unhappy Ending (wspólnie z Anią Malinowską, 2020, Apolonia Dwurnik)[5]. W 2022 roku Muzeum Narodowe w Warszawie wspólnie z Krupa Gallery wydało powieść graficzną narysowaną przez Polę Dwurnik na podstawie ostatniej powieści Stanisława Ignacego Witkiewicza Jedyne wyjście. Scenariusz do książki napisał Wojciech Sztaba, witkacolog[6]. W 2013 wydała Girl on Canvas. Dziewczyna na płótnie, książkę artystyczną poświęconą malarstwu i jego recepcji[7]. Jest autorką ilustracji do książki poetyckiej Tomasza Majerana pt. Koty. Podręcznik użytkownika (Wydawnictwo Wolno, 2017)[5] oraz do polskiego i ukraińskiego przekładu Raju utraconego Johna Miltona wydanego przez Wydawnictwo Biblioteki Śląskiej (2024)[8].

Uprawia też sztukę poczty (Mail Art) w ramach Message from Edie S. Mail Art Series.

Pola Dwurnik ma dwie pracownie – w Berlinie[9] i Warszawie.

Girl on Canvas. Dziewczyna na płótnie

W 2013 Pola Dwurnik wydała autorską książkę artystyczną Girl on Canvas. Dziewczyna na płótnie, do której współtworzenia zaprosiła ponad trzydzieści piszących osób, m.in. Olgę Tokarczuk, Marię Poprzęcką, Andrzeja Depkę, Oskara Ziętę. Teksty zaproszonych autorów odnoszą się do wybranych obrazów artystki. Książka została zaprojektowana przez studio Moonmadness. W 2014 Dziewczyna na płótnie została uhonorowana wyróżnieniem w 54. Konkursie Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek „Najpiękniejsze Książki Roku 2013”[10].

Wybrane wystawy indywidualne

2025: Doppelgänger (z Oskarem Ziętą), Polka Concept, Zürich, CH[11]
2024: Nowa choreografia Alcyny, Krupa Gallery, Wroclaw, PL[12]
2023: Yellow Eyes, Harkawik Gallery, New York, USA[13]
2022: Kości i pióra, Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia, Radom[14]
2021: Unhappy Ending, Krupa Gallery, Wrocław[15]
2019: Dziewczyna z Rybnika, Teatr Ziemi Rybnickiej, Rybnik[16]
2019: Dwunastu mężów Apolonii, Warsaw Gallery Weekend, Krupa Gallery, Warszawa[17]
2018: Spotkaj artystkę / Meet the artist, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała[18]
2014: Girl on Canvas, berlinerpool, Berlin
2013: Autoportret z kochankiem i papierosem, Galeria Manhattan, Łódź[19]
2012: Erotyczny ogród Apolonii, MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie[20]
2012: Portret wnętrza (z Regulą Dettwiler), Austriackie Forum Kultury, Warszawa[21]
2010: Mapping the Knot, The Knot, Mariannenplatz / HAU2, Berlin[22]
2010: Regarding the Death of Others, Galeria Lokal 30, Warszawa
2009: Malarka w Zalipiu, Zagroda Felicji Curyłowej, Muzeum Okręgowe w Tarnowie[23]
2008: Młodzi Malarze Krakowscy, Galeria Potocka, Kraków[24]
2008: Możliwa, niemożliwa... Demokracja, (z Aleksandrą Polisiewicz), Komuna Otwock, Warszawa[25].
2008: Szwajcarskie rysunki, Mieszkanie Gepperta, Wrocław[26].
2008: Po Królewskim Jeziorze samotny płynąłem..., Galeria XS, Kielce
2007: Living in Basel, Chłodna 25, Warszawa[3].
2007: Apolonia Art Gallery, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa
2007: Miałam chłopaka w Zielonej, BWA w Zielonej Górze[27]
2005: Pola Dwurnik: Malerei, Ausstellungsraum Klingental, Bazylea
2003: Portrety banknotów, Galeria Nova, Kraków
2003: Projekt Świetlica, Galeria Raster, Warszawa

Wybrane wystawy zbiorowe[28]

2026: Let Your Heart Decide, Galeria Szydłowski, Warszawa[29]
2025: Cats Are Taking Over, Catena Pentru Arta & Sandwich Gallery, Bukareszt[30]
2025: W szerokim kadrze. Komiks polski po transformacji, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków[31]
2023: Family Affair, The Bunker Artspace, West Palm Beach, USA[32]
2014: Dzień jest za krótki, Galeria Arsenał, Poznań, Galeria BWA Sokół w Nowym Sączu
2013: Róża jest różą, Galeria BWA, Tarnów
2013: Ekonomia w sztuce, MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie
2013: Czas kolażu, Galeria Kordegarda, Warszawa
2012: A Word for a Play, Kunsthaus Baselland, Bazylea
2012: Ceremoniał, CK Krasnoje Znamja, Sankt Petersburg
2012: Rysunek wraca w wielkim stylu, Galeria Arsenał, Białystok
2012: Kolekcja II, MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie
2011: Draussen ist feindlich, Bel Etage, Rosa-Luxemburg-Platz, Berlin
2010: Fukt in Warsaw, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa
2010: Pairidaeza, Spukkommune, Rauchhaus, Berlin
2010: Pożegnanie z bajką, Galeria Studio BWA, Wrocław
2009: Alfabet Polski 1, Galeria BWA w Tarnowie
2009: Ano Lino 09, Štokovec priestor pre kultúru, Banská Štiavnica
2009: Like a Rolling Stone, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
2008: Henkel Art Award 2008, Galerie AirPoint, Wiedeń
2007: Młodzi z Warszawy, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi
2006: Malarstwo polskie XXI wieku, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa

Przypisy

  1. ↑ Strona nagrody (ang.). [dostęp 2014-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-14)].
  2. ↑ Galeria Raster: Rysunki z życia świetlicy Raster rysowane na żywo. [dostęp 2025-12-17]
  3. 1 2 Klub Chłodna 25: Living in Basel, 2007.. [dostęp 2011-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-06)].
  4. ↑ Pan Marcin [dostęp 2025-12-17]
  5. 1 2 Kocham to robić. Pola Dwurnik o czytaniu na głos, książkach, poezji i malarstwie [dostęp 2025-12-17]
  6. ↑ „Jedyne wyjście”: Witkacy o kryzysie malarstwa. Rysuje Pola Dwurnik [dostęp 2025-12-17]
  7. ↑ Strona Muzeum Narodowego w Krakowie [dostęp 2025-12-17]
  8. ↑ Raj utracony - Wydawnictwo Biblioteki Śląskiej [dostęp 2025-12-17]
  9. ↑ Pola Dwurnik o Berlinie [dostęp 2025-12-17]
  10. ↑ Archiwum konkursu NPK – PTWK [online] [dostęp 2025-01-16] (pol.).
  11. ↑ ZIETA x DWURNIK: DOPPELGÄNGER [dostęp 2025-12-17]
  12. ↑ Pola Dwurnik - Nowa choreografia Alcyny [dostęp 2025-12-17]
  13. ↑ Pola Dwurnik: Yellow Eyes [dostęp 2025-12-17]
  14. ↑ Pola (Apolonia) Dwurnik -
Kości i pióra [dostęp 2025-12-17]
  15. ↑ Pola Dwurnik- Unhappy Ending [dostęp 2025-12-17]
  16. ↑ Pola Dwurnik – dziewczyna z Rybnika [dostęp 2025-12-17]
  17. ↑ Pola Dwurnik - 12 Mężów Apolonii / Apolonia’s Twelve Husbands [dostęp 2025-12-17]
  18. ↑ Pola Dwurnik - SPOTKAJ ARTYSTKĘ / MEET THE ARTIST. galeriabielska.pl. [dostęp 2018-05-19].
  19. ↑ Opis wystawy. [dostęp 2014-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-14)].
  20. ↑ Strona Muzeum Narodowego w Krakowie poświęcona wystawie
  21. ↑ Strona organizatora. [dostęp 2016-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-13)].
  22. ↑ Opis projektu (ang.) (archiwum)
  23. ↑ Malarka w Zalipiu. [dostęp 2016-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
  24. ↑ Portrety artystów krakowskich
  25. ↑ Dwurnik i Polisiewicz
  26. ↑ Mieszkanie Gepperta: Pola Dwurnik
  27. ↑ BWA w Zielonej Górze: wywiad Artura Kinruwda, 2007.
  28. ↑ Biografia i osiągnięcia artystyczne na stronie internetowej Poli Dwurnik. [dostęp 2015-11-20].
  29. ↑ Let Your Heart Decide [dostęp 2026-02-11]
  30. ↑ CATS ARE TAKING OVER [dostęp 2026-02-11]
  31. ↑ "W szerokim kadrze. Komiks polski po transformacji" w Krakowie [dostęp 2026-02-11]
  32. ↑ The Bunker Artspace, 2023 - 24 ARTISTS [dostęp 2026-02-11]

Bibliografia

Linki zewnętrzne