Pola Dwurnik
![]() Pola Dwurnik ze swoim obrazem Alcyna i trzy lisy (autoportret) (2024) | |
| Imię i nazwisko |
Apolonia Dwurnik |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Narodowość |
polska |
| Alma Mater | |
| Dziedzina sztuki |
malarstwo, grafika, rysunek |
| Strona internetowa | |
Pola Dwurnik (ur. 12 stycznia 1979 w Warszawie) – polska malarka, rysowniczka, graficzka i kuratorka.
Życiorys
Uczyła się malarstwa w pracowniach rodziców – Edwarda Dwurnika oraz Teresy Gierzyńskiej. Studiowała w latach 1998–2003 historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie była współzałożycielką i pierwszą redaktorką naczelną pisma „Sekcja” oraz prowadziła Galerię Zakręt. W latach 2004–2005 pobyt rezydencjonalny (artist in residence) w Stiftung Laurenz Haus w Bazylei w Szwajcarii. W 2008 była nominowana w międzynarodowym finale Henkel Art Award 2008 for Contemporary Drawing w Wiedniu za serię rysunkową Unnatural Death Series[1]. Autorka sześciu książek z rysunkami, są to: Świetlica (2003, Galeria Raster)[2], Living in Basel (2007, Christoph Merian Verlag)[3], Kronika Towarzyska (2008, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski). Piosenka dla Wojtka (2016, Muzeum Współczesnej Wrocław), Pan Marcin (2019, Apolonia Dwurnik)[4], Unhappy Ending (wspólnie z Anią Malinowską, 2020, Apolonia Dwurnik)[5]. W 2022 roku Muzeum Narodowe w Warszawie wspólnie z Krupa Gallery wydało powieść graficzną narysowaną przez Polę Dwurnik na podstawie ostatniej powieści Stanisława Ignacego Witkiewicza Jedyne wyjście. Scenariusz do książki napisał Wojciech Sztaba, witkacolog[6]. W 2013 wydała Girl on Canvas. Dziewczyna na płótnie, książkę artystyczną poświęconą malarstwu i jego recepcji[7]. Jest autorką ilustracji do książki poetyckiej Tomasza Majerana pt. Koty. Podręcznik użytkownika (Wydawnictwo Wolno, 2017)[5] oraz do polskiego i ukraińskiego przekładu Raju utraconego Johna Miltona wydanego przez Wydawnictwo Biblioteki Śląskiej (2024)[8].
Uprawia też sztukę poczty (Mail Art) w ramach Message from Edie S. Mail Art Series.
Pola Dwurnik ma dwie pracownie – w Berlinie[9] i Warszawie.
Girl on Canvas. Dziewczyna na płótnie
W 2013 Pola Dwurnik wydała autorską książkę artystyczną Girl on Canvas. Dziewczyna na płótnie, do której współtworzenia zaprosiła ponad trzydzieści piszących osób, m.in. Olgę Tokarczuk, Marię Poprzęcką, Andrzeja Depkę, Oskara Ziętę. Teksty zaproszonych autorów odnoszą się do wybranych obrazów artystki. Książka została zaprojektowana przez studio Moonmadness. W 2014 Dziewczyna na płótnie została uhonorowana wyróżnieniem w 54. Konkursie Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek „Najpiękniejsze Książki Roku 2013”[10].
Wybrane wystawy indywidualne
- 2025: Doppelgänger (z Oskarem Ziętą), Polka Concept, Zürich, CH[11]
- 2024: Nowa choreografia Alcyny, Krupa Gallery, Wroclaw, PL[12]
- 2023: Yellow Eyes, Harkawik Gallery, New York, USA[13]
- 2022: Kości i pióra, Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia, Radom[14]
- 2021: Unhappy Ending, Krupa Gallery, Wrocław[15]
- 2019: Dziewczyna z Rybnika, Teatr Ziemi Rybnickiej, Rybnik[16]
- 2019: Dwunastu mężów Apolonii, Warsaw Gallery Weekend, Krupa Gallery, Warszawa[17]
- 2018: Spotkaj artystkę / Meet the artist, Galeria Bielska BWA, Bielsko-Biała[18]
- 2014: Girl on Canvas, berlinerpool, Berlin
- 2013: Autoportret z kochankiem i papierosem, Galeria Manhattan, Łódź[19]
- 2012: Erotyczny ogród Apolonii, MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie[20]
- 2012: Portret wnętrza (z Regulą Dettwiler), Austriackie Forum Kultury, Warszawa[21]
- 2010: Mapping the Knot, The Knot, Mariannenplatz / HAU2, Berlin[22]
- 2010: Regarding the Death of Others, Galeria Lokal 30, Warszawa
- 2009: Malarka w Zalipiu, Zagroda Felicji Curyłowej, Muzeum Okręgowe w Tarnowie[23]
- 2008: Młodzi Malarze Krakowscy, Galeria Potocka, Kraków[24]
- 2008: Możliwa, niemożliwa... Demokracja, (z Aleksandrą Polisiewicz), Komuna Otwock, Warszawa[25].
- 2008: Szwajcarskie rysunki, Mieszkanie Gepperta, Wrocław[26].
- 2008: Po Królewskim Jeziorze samotny płynąłem..., Galeria XS, Kielce
- 2007: Living in Basel, Chłodna 25, Warszawa[3].
- 2007: Apolonia Art Gallery, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa
- 2007: Miałam chłopaka w Zielonej, BWA w Zielonej Górze[27]
- 2005: Pola Dwurnik: Malerei, Ausstellungsraum Klingental, Bazylea
- 2003: Portrety banknotów, Galeria Nova, Kraków
- 2003: Projekt Świetlica, Galeria Raster, Warszawa
Wybrane wystawy zbiorowe[28]
- 2026: Let Your Heart Decide, Galeria Szydłowski, Warszawa[29]
- 2025: Cats Are Taking Over, Catena Pentru Arta & Sandwich Gallery, Bukareszt[30]
- 2025: W szerokim kadrze. Komiks polski po transformacji, Galeria Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki, Kraków[31]
- 2023: Family Affair, The Bunker Artspace, West Palm Beach, USA[32]
- 2014: Dzień jest za krótki, Galeria Arsenał, Poznań, Galeria BWA Sokół w Nowym Sączu
- 2013: Róża jest różą, Galeria BWA, Tarnów
- 2013: Ekonomia w sztuce, MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie
- 2013: Czas kolażu, Galeria Kordegarda, Warszawa
- 2012: A Word for a Play, Kunsthaus Baselland, Bazylea
- 2012: Ceremoniał, CK Krasnoje Znamja, Sankt Petersburg
- 2012: Rysunek wraca w wielkim stylu, Galeria Arsenał, Białystok
- 2012: Kolekcja II, MOCAK Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie
- 2011: Draussen ist feindlich, Bel Etage, Rosa-Luxemburg-Platz, Berlin
- 2010: Fukt in Warsaw, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa
- 2010: Pairidaeza, Spukkommune, Rauchhaus, Berlin
- 2010: Pożegnanie z bajką, Galeria Studio BWA, Wrocław
- 2009: Alfabet Polski 1, Galeria BWA w Tarnowie
- 2009: Ano Lino 09, Štokovec priestor pre kultúru, Banská Štiavnica
- 2009: Like a Rolling Stone, Centrum Rzeźby Polskiej, Orońsko
- 2008: Henkel Art Award 2008, Galerie AirPoint, Wiedeń
- 2007: Młodzi z Warszawy, Miejska Galeria Sztuki w Łodzi
- 2006: Malarstwo polskie XXI wieku, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa
Przypisy
- ↑ Strona nagrody (ang.). [dostęp 2014-07-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-14)].
- ↑ Galeria Raster: Rysunki z życia świetlicy Raster rysowane na żywo. [dostęp 2025-12-17]
- 1 2 Klub Chłodna 25: Living in Basel, 2007.. [dostęp 2011-11-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-11-06)].
- ↑ Pan Marcin [dostęp 2025-12-17]
- 1 2 Kocham to robić. Pola Dwurnik o czytaniu na głos, książkach, poezji i malarstwie [dostęp 2025-12-17]
- ↑ „Jedyne wyjście”: Witkacy o kryzysie malarstwa. Rysuje Pola Dwurnik [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Strona Muzeum Narodowego w Krakowie [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Raj utracony - Wydawnictwo Biblioteki Śląskiej [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Pola Dwurnik o Berlinie [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Archiwum konkursu NPK – PTWK [online] [dostęp 2025-01-16] (pol.).
- ↑ ZIETA x DWURNIK: DOPPELGÄNGER [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Pola Dwurnik - Nowa choreografia Alcyny [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Pola Dwurnik: Yellow Eyes [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Pola (Apolonia) Dwurnik - Kości i pióra [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Pola Dwurnik- Unhappy Ending [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Pola Dwurnik – dziewczyna z Rybnika [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Pola Dwurnik - 12 Mężów Apolonii / Apolonia’s Twelve Husbands [dostęp 2025-12-17]
- ↑ Pola Dwurnik - SPOTKAJ ARTYSTKĘ / MEET THE ARTIST. galeriabielska.pl. [dostęp 2018-05-19].
- ↑ Opis wystawy. [dostęp 2014-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-07-14)].
- ↑ Strona Muzeum Narodowego w Krakowie poświęcona wystawie
- ↑ Strona organizatora. [dostęp 2016-08-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-13)].
- ↑ Opis projektu (ang.) (archiwum)
- ↑ Malarka w Zalipiu. [dostęp 2016-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
- ↑ Portrety artystów krakowskich
- ↑ Dwurnik i Polisiewicz
- ↑ Mieszkanie Gepperta: Pola Dwurnik
- ↑ BWA w Zielonej Górze: wywiad Artura Kinruwda, 2007.
- ↑ Biografia i osiągnięcia artystyczne na stronie internetowej Poli Dwurnik. [dostęp 2015-11-20].
- ↑ Let Your Heart Decide [dostęp 2026-02-11]
- ↑ CATS ARE TAKING OVER [dostęp 2026-02-11]
- ↑ "W szerokim kadrze. Komiks polski po transformacji" w Krakowie [dostęp 2026-02-11]
- ↑ The Bunker Artspace, 2023 - 24 ARTISTS [dostęp 2026-02-11]
Bibliografia
- Katalog Malarstwo Polskie XXI w., Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Narodowa Galeria Sztuki, 2006.
