Pozycje tylne

Jedna z pozycji tylnych, przy której mężczyzna klęczy, a kobieta klęczy i opiera się rękami o podłoże, tzw. Pozycja kolankowo-łokciowa[1].

Pozycje tylne (łac. coitus more ferarum, ang. doggy-style), potocznie: na pieska, od tylca – rodzaj pozycji ciała w czasie uprawiana stosunku płciowego (kopulacji). W pozycjach tych partner znajdujący się za stojącą, klęczącą lub leżącą partnerką wprowadza prącie do pochwy (lub odbytu, niezależnie od płci) i poprzez ruchy frykcyjne penetruje od tyłu. Tak jak w przypadku innych pozycji seksualnych, praktykowane są w celu zaplemnienia lub doznania przyjemności, podniecenia i ewentualnie orgazmu[2][3][4].

Podstawowe pozycje tylne

  • kobieta stoi pochylona przed mężczyzną z lekko rozsuniętymi nogami, a mężczyzna stoi za nią i trzymając ją za biodra wprowadza członek do pochwy[5.1].
  • Seks analny, uprawiany w jednej z pozycji tylnych.
    kobieta klęczy i opiera się dłońmi lub przedramionami o podłoże, mężczyzna klęczy za nią i wprowadza członek do pochwy, tzw. pozycja kolankowo-łokciowa[5.2][6].
  • kobieta leży na brzuchu z rozchylonymi szeroko nogami, mężczyzna leżąc na niej wprowadza członek do pochwy[5.3].

Wady i zalety

Grafika przedstawiająca stymulację prąciem w pozycji tylnej zaznaczonego na pomarańczowo punktu G, na zielono zaznaczony punkt A.

Pozycje tylne mogą być preferowane przez osoby z problemami pleców lub innymi schorzeniami. Dla niektórych kobiet seks na pieska pomaga stymulować obszar nazywany punktem G[7]. Jednak pozycje te oferują tylko minimalną stymulację łechtaczki – dlatego niektóre kobiety mogą wymagać od partnera dodatkowej stymulacji dłońmi łechtaczki, lub innych stref erogennych (np. piersi i okolice odbytu)[7][8]. Niektórzy mężczyźni są w stanie w pozycjach tylnych stymulować równocześnie punkt G i łechtaczkę za pomocą prącia i moszny[7].

W pozycjach tych niektóre kobiety mogą czuć się bezbronne, ponieważ wymagają one pewien poziom zaufania i oddanie kontroli partnerowi. Jednak dla innych kobiet rola pasywna jest uważana za podniecającą[9].

Niektórzy uważają pozycje tylne za nieromantyczne[3]. Pozycje te są uważane przez niektórych za mniej intymne, ponieważ kontakt wzrokowy i całowanie się są utrudnione[10].

W sztuce

U innych zwierząt

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Pozycja kolankowo-łokciowa – Mały penis POZYCJE SEKSUALNE: 20 pozycji dla facetów z małym penisem – ofeminin [online], ofeminin.pl [dostęp 2017-11-26] (pol.).
  2. ↑ Życie seksualne: encyklopedia zdrowia. przekł. Sławomir Janeczek. Warszawa: Bellona, 2007, s. 102. ISBN 978-83-11-10666-6.
  3. 1 2 Nilamadhab Kar, Gopal Chandra Kar, Comprehensive Textbook of Sexual Medicine, Jaypee Brothers Publishers, 2005, s. 110–111, ISBN 978-8180614057 [dostęp 2014-02-10] [zarchiwizowane z adresu 2014-06-27] (ang.).
  4. ↑ Klaudia Lewandowska: Ruchy frykcyjne - sztuka miłosnych pchnięć podczas seksu. abczdrowie.pl. [dostęp 2022-11-02]. (pol.).
  5. Miriam Stoppard: Magia i czar seksu. Warszawa: BGW, 1992. ISBN 83-7066-215-3.
    1. ↑ S. 130–131.
    2. ↑ S. 138.
    3. ↑ S. 139.
  6. ↑ Michalina Wisłocka: Sztuka kochania. Warszawa: Graf-Punkt, 1995, s. 245. ISBN 83-86091-38-X.
  7. 1 2 3 Richard Jones: Human Reproductive Biology. Academic Press, 2013, s. 74. ISBN 978-0-12-382185-0. Cytat: The rear-entry position of mating may allow the scrotum to stimulate the clitoris and, in this way, may produce an orgasm .... (ang.).
  8. ↑ Pozycja na pieska – wady i zalety. selana.pl. [dostęp 2021-06-14]. (pol.).
  9. ↑ Keesling 1993 ↓, s. 167.
  10. ↑ Howard Laken: 4,000 People Ages 19 -36 Just Ranked This Sex Position As Their Favorite. bustle.com. [dostęp 2018-04-17]. (ang.).

Bibliografia