Prawo o notariacie
| Państwo | |
|---|---|
| Data wydania |
14 lutego 1991 |
| Miejsce publikacji | |
| Tekst jednolity | |
| Data wejścia w życie |
22 kwietnia 1991 |
| Rodzaj aktu | |
| Przedmiot regulacji |
działalność notariuszy |
| Status |
obowiązujący |
| Ostatnio zmieniony przez | |
| Wejście w życie ostatniej zmiany |
18 listopada 2026 |
| Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych | |
Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie – polska ustawa, uchwalona przez Sejm RP, regulująca kwestie prawne związane z działalnością notariuszy.
Ustawa określa:
- zasady powoływania i odwoływania notariuszy
- prawa i obowiązki notariuszy
- strukturę organizacyjną i kompetencje samorządu notarialnego
- zasady nadzoru nad notariatem
- zasady odpowiedzialności notariuszy za szkody
- zasady odpowiedzialności dyscyplinarnej notariuszy
- prawa i obowiązki aplikantów i asesorów notarialnych
- zasady przetwarzania danych osobowych przez notariuszy
- zasady dokonywania czynności notarialnych
- zasady sporządzania aktu notarialnego i aktów poświadczenia dziedziczenia
- zasady poświadczania dokumentów notarialnych
- zasady sporządzania wypisów, wyciągów i odpisów aktów notarialnych.
Nowelizacje
Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2026 roku[1].
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Ustawa z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy - Prawo o notariacie oraz ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2025 r. poz. 1793 (ISAP))
Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.