Prezydium (mormonizm)

Prezydium – organ w strukturze organizacyjnej Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich.

Zazwyczaj składa się z prezydenta lub biskupa^[1.1] oraz jego dwóch doradców wspomaganych przez sekretarzy i, w razie potrzeby, protokolantów^[1.1]. Tak zorganizowane prezydia odpowiadają za realizację wszelkich kościelnych programów w granicach podległej sobie jurysdykcji kościelnej^[1.1]. Działają już w najmniejszych gremiach wewnątrz mormońskich gmin, chociażby w funkcjonujących w nich kworach kapłańskich^[1.1]. Powielane są na każdym szczeblu organizacyjnym, aż do Pierwszego Prezydium, najwyższego organu zarządzającego Kościoła^[1.1]. Działają też w afiliowanych przy Kościele organizacjach pomocniczych^[2].

Przewodniczący prezydiom są zazwyczaj powoływani przez nadrzędny wobec siebie szczebel w kościelnej hierarchii^[1.1]. Popierani są następnie formalnie przez członków grupy, której mają przewodniczyć^[1.1]. Doradcy dobierani są przez prezydenta^[1.2], ich powołanie oraz zatwierdzenie jednakże zależy, ponownie, od nadrzędnego szczebla w strukturze kościelnej^[1.3]. Doradcy w prezydium otrzymują zadania i konkretny zakres obowiązków^[1.3], generalnie niemniej wspierają oni prezydenta w gromadzeniu informacji, analizie problemów, podejmowaniu decyzji oraz implementacji polityk kościelnych^[1.3].

Prezydia nie są jednocześnie gremiami, których członkowie są sobie równi, jeśli chodzi o status czy przysługujące im uprawnienia. Ostatnie słowo zawsze przysługuje prezydentowi, który zasięga opinii doradców i jest jednocześnie odpowiedzialny za jednomyślność, na której opiera się proces decyzyjny we wszystkich prezydiach^[1.3]. Najpowszechniejsze prezydia, zatem te funkcjonujące odpowiednio w okręgach i palikach (grupach gmin lub okręgów), powołują i zwalniają z powołań wszystkich wiernych znajdujących się w obrębie podlegającej im jurysdykcji^[1.3]. Czynią to zazwyczaj po konsultacji z odpowiednim kworum kapłańskim czy prezydium organizacji pomocniczej^[1.3].

Ulegają rozwiązaniu z chwilą zwolnienia prezydenta z powołania czy stanowiska^[1.3]. Ukształtowały się stopniowo już w pierwszych latach istnienia mormonizmu, osadzone są w jednym z pism świętych wchodzących w skład kanonu tej tradycji religijnej, mianowicie w Naukach i Przymierzach. Ich struktura organizacyjna oraz ich cel, funkcja i natura zostały określone w rozdziale 107. tej właśnie księgi^[1.3].

Objawienie otrzymane przez Josepha Smitha, pierwszego mormońskiego przywódcę i twórcę tej tradycji religijnej w listopadzie 1831, jako pierwsze opisywało urząd prezydenta^[3]. Do 1832 ukształtowało się właściwe prezydium wyższego kapłaństwa, złożone ze Smitha oraz jego dwóch doradców, kierujące całym Kościołem^[3]. Wspomniane wyżej powielanie prezydiów na niższych szczeblach organizacji również ma korzenie w samych początkach mormonizmu, prezydenci poszczególnych palików czy kworów kapłańskich dobierali sobie bowiem dwóch doradców już za życia Smitha^[3]. Sama struktura natomiast, zdaniem Smitha, miała mieć biblijne korzenie^[3]. W 1834 określił on apostoła Piotra jako przewodniczącego rady z dwoma kolejnymi mężczyznami powołanymi jako jego doradcy^[3].

Podkreśla się, że ich celem jest to, by decyzje nigdy nie były podejmowane w pojedynkę^[1.3], a każde zorganizowane w ten sposób gremium było w stanie funkcjonować pod nieobecność osoby przewodniczącej^[1.3]. Zauważano przy tym, że dominująca pozycja prezydenta w prezydium równoważona jest przez odpowiedzialność zawsze dzieloną z doradcami^[1.3]. Ma to wspierać osobisty rozwój jednostki i w ten sposób pomagać w przygotowywaniu kolejnych generacji kościelnych przywódców^[1.3].