Prince Polo

Wartość odżywcza
Prince Polo Classic
(w 100 g produktu)
Wartość energetyczna 2195 kJ (524 kcal)
Białka 5,6 g
RDA 19–30 31–50 51–70 70+
K 12% 12% 12% 12%
M 10% 10% 10% 10%
Węglowodany
Przyswajalne 59 g
RDA 19–30 31–50 51–70 70+
K 45% 45% 45% 45%
M 45% 45% 45% 45%
Cukry (jedno- i dwucukry) 40 g
Błonnik 3,8 g
AI 19–30 31–50 51–70 70+
K 15% 15% 18% 18%
M 10% 10% 13% 13%
Tłuszcze 29 g
Kwasy tł. nasycone 16 g
Makroelementy
Sód1 136 mg
RDA 19–30 31–50 51–70 70+
K 9,1% 9,1% 10% 11%
M 9,1% 9,1% 10% 11%
1 Obliczono na podstawie informacji o zawartości soli, ze wzoru: sól = sód × 2,5
Dane liczbowe na podstawie: makro.pl (Makro Cash & Carry)[1]
Wartości RDA i AI wyznaczone na podstawie danych Institute of Health[2]

Prince Polo – polski wafel czekoladowy. Sprzedawany w Czechach, Słowacji, Węgrzech, Litwie, Łotwie, Malcie, Ukrainie, Białorusi, Rosji oraz Kazachstanie pod nazwą Siesta, a w Estonii, Grecji, Indonezji, Rumunii, Mołdawii, Bułgarii, Filipinach, Gruzji, Iraku oraz Libii pod nazwą Ekstra-55 oraz na Islandii gdzie znany jest jako Prins Póló, i przez wiele lat sprzedawany był jako jeden z nielicznych wafli czekoladowych oraz zyskał dużą popularność wśród ludności tego kraju. Według pomiarów Nielsena, batonik ten od dziesięcioleci jest najlepiej sprzedającą się czekoladą w Islandii. Gdy 11 marca 1999 roku przybył do Polski prezydent Islandii Ólafur Ragnar Grímsson, przyznał, że „Całe pokolenie Islandczyków wyrosło na dwóch rzeczach – amerykańskiej coca-coli i polskim Prince Polo”[3].

Prince Polo został wprowadzony w 1955 r. przez Olza SA w Cieszynie. Jest to pokryty czekoladą wafel składający się z czterech warstw wafla połączonych czekoladowym wypełnieniem. Firma, która została założona w 1920 r., została kupiona w 1993 r. przez Kraft Jacobs Suchard, od 2013 pod nazwą Mondelēz International.

W 1995 r. na opakowaniu Prince Polo pojawiło się nowe logo, jednocześnie zmieniono opakowania oraz wprowadzono nowe smaki[4], poczynając od orzechowego, wprowadzonego w 1996 r., a następnie jabłkowego, karmelowego, mlecznego, kokosowego, piernikowego i Premium. Dodano również wafel w rozmiarze XXL (50 g).

Prince Polo na Islandii

W latach pięćdziesiątych wafelki rozprzestrzeniły się w krajach Europy, a w szczególności na Islandii, gdzie stały się wielkim hitem. Popularność batonika na wyspie potwierdza opublikowanie przez lokalną gazetę Morgunblaðið artykułu na pierwszej stronie numeru z nagłówkiem – „Prince Polo jest wyprzedane”[5]. Przeciętny Islandczyk konsumuje około pół kilograma wafelków Prince Polo każdego roku[6]. Spożycie batonika maleje systematycznie od 1970 roku, kiedy Islandczycy spożywali jeszcze kilogram Prince Polo rocznie. Przypuszcza się, że przyczyną spadku spożycia słodyczy było złagodzenie ograniczeń importowych przez Islandię w 1982 roku i pojawienie się produktów konkurencji[5].

Przypisy

  1. ↑ Olza Prince Polo Classic Kruchy wafelek z kremem kakaowym oblany czekoladą 36 g. Makro Cash & Carry Polska S.A.. [dostęp 2016-08-12].
  2. ↑ Dietary Reference Intakes Tables and Application, Institute of Health, The National Academies of Sciences, Engineering, and Medicine (ang.).
  3. ↑ Paulina Dudek: O polskim wafelku, który rozkochał w sobie Islandczyków. Gazeta Podróże. [dostęp 2014-10-27].
  4. ↑ Historie Marek: Prince Polo. Superbrands Polska. [dostęp 2014-10-27].
  5. 1 2 Maria Cristina Lalonde, Candy Bars You Can't Find In The US [online], Mashed.com, 1 stycznia 2019 [dostęp 2022-01-16] (ang.)..
  6. ↑ Heimir Már Pétursson: Visir. 30 stycznia 2014. [dostęp 2022-01-18]. (isl.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.