Proch bezbłyskowy

Proch bezbłyskowy, proch bezpłomieniowy – rodzaj prochu bezdymnego. Substancje, które zawiera (winian potasowy, azotan potasu, chlorek potasu) uniemożliwiają zapłon gazów po wyjściu z lufy (płomień wtórny). Używany, aby utrudnić lub uniemożliwić wykrycie stanowiska strzelającej broni.

W czasie II wojny światowej armia niemiecka stosowała proch gudolowy zawierający nitroguanidynę.

Zobacz też

Bibliografia

  • Encyklopedia techniki wojskowej. Wydawnictwo MON, 1978, s. 532.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.