Proletaryat

Proletaryat
Ilustracja
Proletaryat występujący na Małej Scenie podczas Pol’and’Rock Festival 2023
Rok założenia

1987

Pochodzenie

 Polska (Pabianice)

Gatunek

punk rock, hard rock, heavy metal

Wydawnictwo

Arston, Polskie Nagrania „Muza”, Izabelin Studio, ESKA, Tres, Agencja Artystyczna MTJ

Powiązania

Virgin Snatch, Rezerwat

Skład
Tomasz Olejnik
Dariusz Kacprzak
Robert Hajduk
Bartosz Przychodniak
Byli członkowie
Zbigniew Marczyński
Piotr Zalewski
Piotr Pniak
Ireneusz Zugaj
Robert Szymański
Piotr Zalewski
Jarosław Siemienowicz
Konrad Jeremus
Antoni Roker
Wiktor Daraszkiewicz
Strona internetowa
„Proletaryat” – koncert w klubie „Imosówka” w Busku-Zdroju, 27 kwietnia 2012

Proletaryat – polski zespół rockowy z Pabianic.

Historia

Powstał w listopadzie 1987, założony przez byłych muzyków grup: Zero i Nev: wokalistę Tomasza Olejnika, gitarzystę Jarosława Siemienowicza, basistę Dariusza Kacprzaka i perkusistę Roberta Szymańskiego, którego wkrótce zastąpił Zbigniew Marczyński. Muzycy zadebiutowali w maju 1988, biorąc udział w jednym z lokalnych przeglądów. W 1989 zakwalifikowali się do festiwalu w Jarocinie, w którym wystąpili zdobywając Nagrodę Publiczności i Nagrodę Dziennikarzy. W tym samym roku dokonali pierwszych nagrań, które ukazały się w Polsce (Kaszana Warsaw Factory) i we Francji (RIT Rec.) na kasecie Revolt (wydawnictwo wznowiono na CD w listopadzie 2003). Nagrania zespołu zainteresowały realizatora Andrzeja Puczyńskiego, który zaproponował muzykom nagranie płyty. W 1990 zespół wystąpił ponownie na festiwalu w Jarocinie, gdzie zdobył 3 nagrody (publiczności, organizatorów i dziennikarzy). Jeszcze przed występem na festiwalu grupa rozpoczęła prace nad debiutanckim albumem Proletariat, który ukazał się w roku następnym. Jesienią muzycy przystąpili do rejestracji kolejnej płyty Proletaryat, która również ukazała się w roku następnym. W październiku 1991 Proletaryat wystąpił w poznańskiej hali „Arena”. Koncert ten ukazał się dwa lata później na kasecie Proletaryat in Concert.

W 1992 zespół po raz kolejny pojechał na festiwal do Jarocina, gdzie wystąpił z nowym perkusistą Piotrem Pniakiem. Na wiosnę 1993 muzycy przystąpili do nagrań kolejnej płyty Czarne Szeregi, która ukazała się jesienią. Trasę promocyjną albumu Proletaryat zagrał wspólnie z zespołem Vader. Koncerty udokumentował album Tour 1993, który został wydany w 1994. W listopadzie tego samego roku ukazała się kolejna studyjna płyta zespołu IV, promowana trasą z zespołem Gdzie Cikwiaty. Jesienią następnego roku do zespołu powrócił Szymański, a także dołączył drugi gitarzysta Piotr Zalewski. W tym składzie zespół zagrał trasę u boku Vadera, Sweet Noise i Testora. Na początku 1996 Zalewski opuścił zespół, a Szymańskiego ponownie zastąpił Piotr Pniak. Jako kwartet zespół nagrał płytę Zuum, która ukazała się na jesieni. Przed końcem roku Pniaka zastąpił Robert Hajduk. W marcu 1997 w dziesiątą rocznicę powstania Proletarytu muzycy wydali płytę The Best of..., zawierającą nagrania z całego okresu działalności[1].

W 1999 ukazał się album Made in U.S.A., na którym pojawił się drugi gitarzysta Ireneusz Zugaj. Jesienią 2003 na 15-lecie istnienia zespołu ukazał się na CD materiał z kasety Revolt jako REVOLT (Special Edition 2003) uzupełniony dodatkowymi nagraniami dokonanymi na czasie. W 2006 ukazały się płyty ReC i Recycling. W tym samym roku odszedł z zespołu Jarosław Siemieniowicz, którego zastąpił Konrad „Wołowina” Jeremus. W 2008 Jeremusa zastąpił Wiktor Daraszkiewicz (wcześniej współpracujący z zespołem Rezerwat)[2].

We wrześniu 2010 roku ukazała się kolejna płyta Proletaryatu zatytułowana Prawda, na której znalazło się 10 nowych kompozycji. Do dwóch utworów – „Ból” i „Ruchomy cel”, zespół nagrał teledyski. W grudniu tego samego roku została wydana gra komputerowa Music Master Chopin, do której Proletaryat nagrał anglojęzyczny utwór zatytułowany „Time to Rise”. Zgodnie z wizją gry, był on zainspirowany twórczością Fryderyka Chopina.

13 kwietnia 2015 roku nakładem Agencji Artystycznej MTJ ukazał się album zespołu zatytułowany Oko za oko. Płytę promował singel „Nie wyrażam zgody”[3].

W kwietniu 2026 Wiktor Daraszkiewicz poinformował o odejsciu z grupy Proletaryat, aby skupic się na pracy w reaktywowanym Rezerwacie[4]. W jego miejsce do zespołu dołączył Bartosz Przychodniak[5]

Muzycy

Obecny skład
  • Tomasz „Oley” Olejnik – śpiew (od 1987)
  • Dariusz „Kacper” Kacprzak – gitara basowa (od 1987)
  • Robert „Mały” Hajduk – perkusja (od 1996)
  • Bartosz Przychdniak (od 2026)
Byli członkowie
  • Jarosław „Siemion” Siemienowicz – gitara (1987–2006)
  • Zbigniew „Mały” Marczyński – perkusja (1987–1991)
  • Piotr „Zwierz” Pniak – perkusja (1991–1995, 1996)
  • Ireneusz „Zuba” Zugaj – gitara (1997–2003)
  • Robert Szymański – perkusja (1987, 1995–1996)
  • Piotr Zalewski – gitara (1995–1996)
  • Konrad „Wołowina” Jeremus – gitara (2006–2008)
  • Wiktor Daraszkiewicz – gitara (2008-2020; 2021-2026)

Galeria

Koncert i sesja "NIE WYRAŻAM ZGODY" w klubie "Over The Under" w Bydgoszczy w 2025 r.

Dyskografia

Albumy studyjne

Rok Tytuł Pozycja na liście Certyfikat ZPAV
POL
1990 Proletariat
  • Data: 1990[6]
  • Wydawca: Arston
 –
1991 Proletaryat
  • Data: 1991[6]
  • Wydawca: Polskie Nagrania Muza
 –
1993 Czarne Szeregi
  • Data: 1993[6]
  • Wydawca: Eska
 –
1994 IV
  • Data: 1994[6]
  • Wydawca: Izabelin Studio
 –
1996 Zuum
  • Data: 1996[6]
  • Wydawca: Polygram Polska
 –
1999 Made in U.S.A.
  • Data: 1999[6]
  • Wydawca: Epic Records
 –
2006 ReC
  • Data: 27 lutego 2006[8]
  • Wydawca: My Music
 31[9]
2006 Recycling
  • Data: 18 grudnia 2006[10]
  • Wydawca: Metal Mind Productions
 –
2010 Prawda
  • Data: 24 września 2010[11]
  • Wydawca: Universal Music Polska
 40[12]
2015 Oko za oko
  • Data: 13 kwietnia 2015[13]
  • Wydawca: MTJ
 –
2023 Ząb za ząb
  • Data: 17 marca 2023[14]
  • Wydawca: Menago
 9[15]
„–” pozycja nie była notowana.

Album demo

Rok Tytuł
1989 Revolt
  • Data: 1989[6]
  • Wydawca: RIT

Albumy koncertowe

Rok Tytuł Źródło
1993 Proletaryat in Concert
  • Data: 1993
  • Wydawca: Izabelin Studio
 [6]
1994 Tour 1993
  • Data: 1994
  • Wydawca: Tres
 [6]

Albumy kompilacyjne

Rok Tytuł Źródło
1997 The Best of...
  • Data: 1997
  • Wydawca: PolyGram
 [16]

Kompilacje różnych wykonawców

Rok Tytuł Utwór Źródło
1999 Poniedziałek (ścieżka dźwiękowa)
  • Data: 1999
  • Wydawca: EMI Music Poland
  • Proletaryat – „Burza”
 [17]

Notowane utwory

Rok Tytuł Pozycja na liście Album
LP3
[18]		 SLiP
[19]		 30 ton
[20]
1991 „Pokój z kulą w głowie” 5 – – Proletaryat
1994 „Przemijanie” 26 – 20 IV
1995 „Do góry” – 4 –
„Jak ptak” – 27 –
„Nie masz nic” – 14 –
1996 „Twarzą w twarz” – 33 – Zuum
1999 „To znowu my” 40 – – Made in U.S.A.
2010 „Ból” 44 – – Prawda
„–” pozycja nie była notowana.

Przypisy

  1. ↑ Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński, Encyklopedia polskiego rocka, Warszawa: Świat Książki, 1997, s. 349–351, ISBN 83-7129-570-7, OCLC 43868642.
  2. ↑ Oficjalna strona zespołu Proletartyat: Historia. [dostęp 2010-05-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-03)]. (pol.).
  3. ↑ Proletaryat – Nie wyrażam zgody. [dostęp 2015-03-04]. (pol.).
  4. ↑ Legenda polskiego rocka powraca w nowym składzie. „Chcę poświęcić czas temu zespołowi”. [w:] Teraz Muzyka [on-line]. [dostęp 2026-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-23)]. (pol.).
  5. ↑ Proletaryat z nowym gitarzystą. "Brakowało nam długich włosów w zespole". [w:] muzyka.interia.pl [on-line]. 2026-04-26. [dostęp 2026-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2026-04-28)]. (pol.).
  6. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Proletaryat: Dyskografia. proletaryat.com.pldyskografia. [dostęp 2012-12-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-02-10)]. (pol.).
  7. ↑ Złote płyty CD przyznane w 1997 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-29].
  8. ↑ Płyta ReC. – Proletaryat. muzyka.onet.pl. [dostęp 2012-12-27]. (pol.).
  9. ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 06.03.2006 – 12.03.2006. olis.onyx.pl. [dostęp 2012-12-27]. (pol.).
  10. ↑ Proletaryat – Recycling. muzyka.interia.pl. [dostęp 2012-12-27]. (pol.).
  11. ↑ Proletaryat – Prawda. muzyka.wp.pl. [dostęp 2012-12-27]. (pol.).
  12. ↑ OLiS – sprzedaż w okresie 27.09.2010 – 03.10.2010. olis.onyx.pl. [dostęp 2012-12-27]. (pol.).
  13. ↑ Proletaryat – Oko za oko. MTJ Agencja Artystyczna. [dostęp 2015-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-05)]. (pol.).
  14. ↑ Ząb za ząb – Proletaryat. empik.com. [dostęp 2023-03-30]. (pol.).
  15. ↑ OLiS – oficjalna lista sprzedaży: Albumy 17.03.2023 – 23.03.2023. olis.pl. [dostęp 2023-03-30]. (pol.).
  16. ↑ Proletaryat – The Best of.... muzyka.wp.pl. [dostęp 2012-12-27]. (pol.).
  17. ↑ Poniedziałek (Soundtrack). hiphopedia.info. [dostęp 2012-07-17]. (pol.).
  18. ↑ LP3 – Statystyki dla wykonawcy Proletaryat. lp3.pl. [dostęp 2012-07-17]. (pol.).
  19. ↑ SLiP – Statystyki dla wykonawcy Proletaryat. radioszczecin.pl. [dostęp 2012-07-17]. (pol.).
  20. ↑ 30 ton – lista, lista przebojów. rmfpoplista.phorum.pl. [dostęp 2013-03-12]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.