Protesty w Turcji

Protesty w Turcji (2013)
Ilustracja
Grupa protestujących przy parku Gezi
Państwo

 Turcja

Miejsca wystąpień

Stambuł

Początek wystąpień

27 maja 2013

Koniec wystąpień

20 sierpnia 2013

Ofiary śmiertelne

5 osób

Ranni

4 177 osób[1][2]

Aresztowani

3 300 osób[3]

Przyczyny wystąpień

Plany zabudowy parku, niezadowolenie z rządu

Charakter wystąpień

Zamieszki

brak współrzędnych

Protesty w Turcji – seria protestów i zamieszek, które rozpoczęły się 28 maja 2013 roku na placu Taksim w centrum Stambułu, a później ogarnęły inne regiony i miasta Turcji.

Przyczyny

Bezpośrednią przyczyną wybuchu protestów była planowana budowa centrum handlowego w miejscu parku Gezi. Głębszą podstawą protestów jest społeczne niezadowolenie z rządów premiera Recepa Erdoğana lidera Partii Sprawiedliwości i Postępu.

Przebieg wydarzeń

28 maja

Rankiem 28 maja około 50 osób zgromadziło się w parku Gezi by zapobiec jego zniszczeniu. Policja użyła gazu pieprzowego przeciw protestującym[4].

29 maja

Po wydarzeniach z 28 maja grupa protestujących powiększyła się, ludzie rozstawili namioty i pozostali w parku na noc[5]. 29 maja o godzinie 12.30 zorganizowano konferencję prasową, a wieczorem koncert w parku[6].

30 maja

Policja atakowała ludzi zgromadzonych w Parku Gezi. Pomimo interwencji policji, liczba protestujących wzrosła[7][8].

31 maja

Policja przeprowadziła nalot na park Gezi, i rozproszyła protestujących za pomocą armatek wodnych i gazu łzawiącego. Policja ustawiła zapory wokół parku by zapobiec ponownemu zajęciu go. O godzinie 13 protestujący próbowali ponownie zgromadzić się w parku lecz zostali rozpędzeni. Policja zaatakowała również gazem łzawiącym ludzi na stacji metra przy Placu Taksim[9]. Protestujący zaczęli rzucać w policję kamieniami[10]. Aresztowane zostały 63 osoby[11].

Duże protesty miały też miejsce w Ankarze i Izmirze. W Ankarze policja użyła gazu łzawiącego przeciw protestującym[12]. Starcia protestujących z policją trwały całą noc. W Izmirze protestowało ponad 10 tysięcy osób. Policja użyła gazu łzawiącego, armatek wodnych i broni gładkolufowej[13].

1 czerwca

Protesty ogarnęły cały Stambuł.

2 czerwca

Setki protestujących ustawiły płonące barykady w Ankarze, policja użyła gazu łzawiącego by powstrzymać protestujących[14].

11 czerwca

Nad ranem na plac Taksim wtargnęła policja, by przy pomocy gazu i armatek wodnych i po długich walkach rozpędzić okupujących plac protestujących. Plac oczyszczono z napisów i transparentów[15].

Przypisy

  1. ↑ Türk Tabipler Birliği: Gezi Parkı olaylarında 4 bin 177 kişi yaralandı [online], Zaman Gazetesi, 5 czerwca 2013 [zarchiwizowane z adresu 2014-08-23] (tur.).
  2. ↑ "Gezi direnişi bilançosu", ulusalkanal.com.tr, 5-06-2013
  3. ↑ "Turkish protests: it started with a tree", globalnews.ca, 5-06-2013
  4. ↑ Gezi Parkı'ndaki nöbete biber gazı [online], ntvmsnbc, 28 maja 2013 [zarchiwizowane z adresu 2013-06-07] (tur.).
  5. ↑ Eylemciler Gezi Parkı'nda sabahladı
  6. ↑ Gezi Parkı’nda direniş: 29 Mayıs programı
  7. ↑ Gezi Parkı'na ikinci şafak baskını
  8. ↑ Taksim'le başladı yurdun dört yanına yayıldı
  9. ↑ ‘Occupy Taksim’ grows in spite of crackdown. [dostęp 2013-06-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-16)].
  10. ↑ Scores injured as police clash with protesters in Istanbul
  11. ↑ Report: Court to hear case at center of Istanbul protests
  12. ↑ Turkish PM Erdogan calls for end to protests as clashes flare
  13. ↑ Ankara ve İzmir'deki Gezi Parkı eylemlerine gazlı müdahale
  14. ↑ Protesters defiant as Turkey unrest goes into third day
  15. ↑ Turcja. Policja rozpędziła tłum na placu Taksim w Stambule [online], Wyborcza.pl, 11 czerwca 2013 [dostęp 2013-06-15] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-14].

Bibliografia