Prothesis (pomieszczenie)

Prothesis (gr. πρόθεσις od πρό- „przed, zamiast” i θέσις „położenie, postawienie, twierdzenie”) albo skewofilakion^[1] (gr. σκευοφυλάκιον) – we wczesnochrześcijańskich kościołach jednonawowych wnęka po północnej stronie ołtarza, w budowlach trójnawowych pomieszczenie^[2] lub apsyda zamykająca nawę boczną. Prothesis przeznaczone było na przechowywanie darów składanych na rzecz parafii, a także do przygotowywania darów eucharystycznych.

W tradycji bizantyjskiej prothesis mogło być samodzielnym budynkiem przy cerkwi.

Analogicznym pomieszczeniem po południowej stronie ołtarza jest diakonikon^[2].

Zobacz też

Przypisy

↑ Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 407, ISBN 978-83-7431-738-2 .
1 2 KrystynaK. Kubalska-Sulkiewicz KrystynaK. (red.), Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Wyd. 2 popr, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1997, ISBN 978-83-01-12365-9 .

[1] Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 407, ISBN 978-83-7431-738-2 .

[:0-2] 1 2 KrystynaK. Kubalska-Sulkiewicz KrystynaK. (red.), Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Wyd. 2 popr, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 1997, ISBN 978-83-01-12365-9 .

[1]

[2]